Διορισμοί κομματόσκυλων με τη σέσουλα!

Τα ρουσφέτια καλά κρατούν και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μέχρι να ξεκολλήσουν από την «καρέκλα» διορίζουν αβέρτα κόσμο και κοσμάκη... Έτσι λοιπόν, διορίζεται στο γραφείο τού υπ. Παιδείας η δημοσιογράφος κυρία Έλενα Κατσαμπέκη (παλιά δημοσιογράφος του ΑΝΤΙ), ενώ ο κύριος Πάτροκλος Γεωργιάδης, ο πρώην γ.γ. σε κυβερνήσεις της ΝΔ αναλαμβάνει μια θέση μετακλητού υπαλλήλου της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Την ίδια στιγμή παρατείνεται η θητεία του εθελοντή εμπειρογνώμονα στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ενώ στο γραφείο τού Νίκου Παππά ένας σύμβουλος έρχεται κι ένας φεύγει. Την (δια περίοδο γίνεται μια πρόσληψη στη γ.γ. του πρωθυπουργού, ενώ στα βουβά πέρασε η ίδρυση μιας νέας γενικής γραμματείας του υπουργείου Εσωτερικών για τον «συντονισμό θεμάτων αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών και παράτυπης μετανάστευσης». Αναμένουμε να δούμε ποια κομματόσκυλα θα τη στελεχώσουν και πόσα θα «αρπάξουν»!

(ΜΑΚΕΛΕΙΟ-05/10/2017)

Περισσότερα »

H εσχάτη προδοσία με την «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»

Μετά τα Σκόπια και την ανακατωσούρα που επέ­φεραν οι «δικοί μας πράκτορες εκεί» (έχουμε εκ­πληκτική συνέχεια με την αναγνώριση της ελληνικής ορθόδοξης μειονότητας), κύριε Κοτζιά, σειρά έχει η Θράκη μας. Αιτία; Κάτι που όλοι μάς κρύβουν! Η πισώπλατη μαχαίρια στην Ελλάδα από το Συμ­βούλιο της Ευρώπης, που μας ζήτησε να αναγνωρίσουμε ως "τουρκική" τη μειονότητα της Θράκης. Ας το διαψεύσει κάποιος.

Τούτο αποπειράται τώρα, με προκάλυψη τη σωστό­τερη διατύπωση στη γνωστή τροπολογία, προκειμέ­νου να προστατευτεί τάχα μου η Συνθήκη της Λωζάννης, το υπάρχον πολιτικό μας σύστημα, αδύναμο να αντιδράσει, αφού δεν μπορεί να γίνει μια γροθιά. Τούτο συνιστά πρωτόγνωρο πολιτικό έγκλημα και εσχάτη προδοσία! Μην παραξενευτείτε αν «πέσει η κυβέρνηση» και η κάθε επόμενη κυβέρνηση εξαιτίας αυτού του θέματος. Εάν το αποφασίσουμε, θα ακολουθήσει μια ομοβροντία αποκαλύψεων επί πολλών σημαντικών θεμάτων που θα ταρακουνήσει τα θε­μέλια, προκειμένου να συμβεί πάντα με τη βοήθεια της ομάδας υψηλής αστυνόμευσης αλλά και άλλων ομάδων που ξέρετε, πλην όμως δεν ξέρετε τον σκοπό τους. Αυτό είναι το όπλο μας: Οι αποκαλύψεις, η οργάνωση όλης της «εθνικής αντίστασης» και η στήριξη των υγειών κοινωνικών αντιδράσεων. Ας πει κάποιος στους πολιτικούς μας ότι με αυτά και αυτά τόσα χρόνια χάνουν το δικαίωμα και την επιρροή τους σε θέματα που άπτονται στα εθνικά μας ζωτικά συμφέροντα.

Η επιπολαιότητα και η απειρία με την οποία το -ελεγχόμενο από συμφέροντα και τις γνωστές ομάδες πίεσης- πολιτικό σύστημα αντιμετώπισε το ευ­αίσθητο αυτό εθνικό μας θέμα είναι απερίγραπτη. Ο λαός, η κοινωνία, οι πολίτες μέσω του «Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας», που συγκροτήθηκε πρόσφατα από απλούς πολίτες σαν εσάς, γι' αυτόν τον σκοπό, θα καθορίσουν τις εξελίξεις σε αυτό το ευαίσθητο εθνικό θέμα.

Σ.Ε.Α /Δ.Σ
(ΜΑΚΕΛΕΙΟ- 05/10/2017)

Περισσότερα »

Ο Αλέξης και ο Πάνος...

Υπάρχουν πολλοί που έχουν την ψευδαίσθηση ότι ένα νομοσχέδιο είναι ικανό να διαταράξει την ανέμελη κυβερνητική συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ επειδή αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον βασικό ιδεολογικό πυρήνα των δεύτερων. Η πραγματικότητα, όπως αυτή καταγράφτηκε και με την ρύθμιση για την νομική αναγνώριση αλλαγής φύλλου, τους διέψευσε. Το κόμμα του Καμμένου είναι ικανό να ψηφίσει τα πάντα, ακόμα και υπέρ της δημιουργίας ενός ανδριάντα του Βελουχιώτη στο περιστύλιο της Βουλής. Και το αντίστροφο φυσικά, ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου ικανός για όλα, αρκεί να μην ακυρωθεί η αρμονική συνύπαρξη. Υπάρχει μια μικρή ιστορία, που λέει πολλά.

Τον περασμένο Ιούλιο το υπουργείο Τουρισμού (που ελέγχουν οι ΑΝΕΛ μέσω Κουντουρά), κατέθεσε μια τροπολογία στη Βουλή που έδινε το δικαίωμα απόσπασης υπαλλήλων σε γραφεία του ΕΟΤ στο εξωτερικό σε έκτακτες περιπτώσεις χωρίς να περάσουν αυτοί οι υπάλληλοι από υπηρεσιακό συμβούλιο. Στην τροπολογία αντέδρασε ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανώτερο κοινοβουλευτικό επίπεδο. Μέσω του Χρ. Μαντά, κοινοβουλευτικού εκπρόσωπου του κόμματος και του Ν.Ξυδάκη, πρώην υπουργού. Είπαν ότι «δεν πρέπει να καταστρατηγηθεί η νομοθεσία και ότι είναι περιττή μια τέτοια διάταξη». Και βέβαια ήταν περιττή, καμία έκτακτη περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει για την ευνοϊκή απόσπαση υπαλλήλων στο εξωτερικό. Για κλασσικό ρουσφέτι επρόκειτο.

Την τροπολογία, ανέλαβε να υπερασπιστεί ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Δ.Καμμένος, λέγοντας ότι δεν κατανοεί την κριτική του ΣΥΡΙΖΑ αφού πρόκειται για την επίλυση ενός απλού ζητήματος. Και παράλληλα, επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ για μια δική του τροπολογία που αφορούσε στη χορήγηση φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας στο Μέγαρο Μουσικής και με την οποία εναντιώθηκε. Η συνέχεια, ήταν περίπου προβλέψιμη. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε την ρουσφετολογική τροπολογία για τους υπαλλήλους και οι ΑΝΕΛ ψήφισαν εκείνη για το Μέγαρο. Η ιστορία είναι διδακτική.

Επιβεβαιώνει ότι η συνεργασία των δυο αυτών κομμάτων στηρίζεται επάνω στην νομή της εξουσίας. Αυτό τους ενώνει και αποτελεί την συγκολλητική ουσία, το μοίρασμά της. Υπουργεία, θέσεις εξουσίας, δυνατότητες για ρουσφέτια. Κάποιες φορές, αυτές οι τελευταίες μπορεί να δημιουργήσουν μερικές προστριβές (όπως η προαναφερόμενη), αλλά αυτές δεν είναι ικανές να ταράξουν την συνύπαρξη των δυο. Υπάρχουν άλλωστε πιο σημαντικά, από το προαναφερόμενο, διακυβεύματα που επιβεβαιώνουν πως πρόκειται για μια συνεργασία-μπετόν. Ο Τσίπρας ανέλαβε να υπερασπιστεί τον εταίρο του για συνομιλίες μ' έναν ισοβίτη καταδικασμένο για ναρκωτικά και ο ομοφοβικός Καμμένος έκανε μια ακόμα θεαματική κωλοτούμπα για το θέμα της νομικής αναγνώρισης αλλαγής φύλου.

Μετά την υπογραφή του δικού τους μνημονίου, που ακύρωσε τον εικονικό διαχωρισμό του παρελθόντος (μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί), οι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ πορεύονται με μοναδικό στόχο την διατήρηση στην εξουσία. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Μοναδικό τους μέλημα, να μην διαταραχθεί αυτή και να φτάσει ως το τέλος. Και όπως όλα δείχνουν, αυτό θα συμβεί. Μπροστά σ αυτή την επιδίωξη, δεν υπάρχουν ιδεολογικές αποκλίσεις, κόκκινες γραμμές, αξίες και πολιτικές διαφορές. Αυτές θα τις επανεφεύρουν πάλι όταν βρεθούν στην αντιπολίτευση. Προς το παρόν, υπάρχει ο αυτοσκοπός και τίποτα περισσότερο.

Οι δυο πολιτικοί που ηγούνται των συγκυβερνώντων κομμάτων, έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Ωστόσο ένα είναι το κυρίαρχο που οδηγεί τις επιλογές τους, ο αριβισμός. Με αυτόν οδηγό, χρησιμοποίησαν ως όχημα, ο ένας την αριστερά και ο δεύτερος την δεξιά για να βρεθούν στην εξουσία. Με τον ίδιο οδηγό πορεύονται για να παραμείνουν σ αυτήν...

Του Γιάννη Παντελάκη

liberal.gr

Περισσότερα »

Η Ελλάδα πληρώνει τα απόνερα του πολέμου νομισμάτων μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας

Ένα από τα μεγαλύτερα σημερινά αναπάντητα ερωτήματα είναι, πως εξηγείται στη σημερινή εποχή της αλματώδους τεχνολογικής προόδου, η διεθνής οικονομία και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή, για να μη μιλήσουμε για τη δύσμοιρη Ελλάδα, να πορεύεται πηδώντας από κρίση σε κρίση και να σέρνεται σε καθεστώς συνεχούς ύφεσης. 

Οι διάφοροι χρηματιστηριακοί αναλυτές, οι λεγόμενοι ειδήμονες, αναλίσκουν τόνους μελάνης σε βαρύγδουπες πολύπλοκες οικονομικές αναλύσεις που δεν καταλήγουν πουθενά. Τα πράγματα είναι πιο καθαρά. Η κλεπτοκρατική λειτουργία των διεθνών αγορών, ο ανεξέλεγκτος χρηματιστηριακός τζόγος και η διοχέτευση τεράστιων κεφαλαίων σε χώρες-φορολογικούς παράδεισους όπου δε φορολογούνται και δε συμμετέχουν σε αναπτυξιακή παραγωγική διαδικασία, είναι το βασικότερο αίτιο για την κατάσταση αυτή. 

Η άκοπη κερδοσκοπία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου που δεν παράγει τίποτα αλλά μόνο τζογάρει, είναι κυρίως υπεύθυνη για τη διεθνή οικονομική αναιμία και κατάρρευση. Έτσι εξηγείται και το περίεργο φαινόμενο ότι, όλες σχεδόν οι χώρες παγκοσμίως, με κορυφαία τις ΗΠΑ, να εμφανίζουν ελλείμματα. Τα συνολικά ελλείμματα όλων των χωρών είναι τεράστια. Που βρίσκονται τα πλεονάσματα; Απλούστατα κρύβονται σε φορολογικούς παράδεισους, όπου παραμένουν ακίνητα ή διοχετεύονται σε μη αναπτυξιακές παραγωγικές δραστηριότητες [1].

Και όλα αυτά, συμβαίνουν σε μια εποχή που η αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη έχει αυξήσει κατακόρυφα την παραγωγικότητα εργασίας. Για αυτό και πριν από 10-15 χρόνια αναλυτές όπως ο Jeremy Rifkin μιλούσαν για το «τέλος της εργασίας», για μια εποχή δηλ. που η υψηλή τεχνολογία θα περιορίσει τον ανθρώπινο μόχθο και τις οικονομικές κρίσεις. Και όμως το αντίθετο συμβαίνει, με τους φτωχούς να γίνονται φτωχότεροι και τους πλούσιους πλουσιότερους. 

Όπως έχει αποδείξει ο επιφανής Αυστραλός καθηγητής οικονομικών Steve Keen [2], ο χρηματιστηριακός τομέας της οικονομίας από τα τέλη του 1980 σε διεθνές επίπεδο, έχει κατά πολύ ξεπεράσει τον μη χρηματιστηριακό τομέα και αυτό υπερμεγενθύνεται αργότερα. Η αποκαλούμενη οικονομία της φούσκας ( bubble economy) υπερκαλύπτει την πραγματική οικονομία και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων, τη συσσώρευση κρατικών χρεών και τη δημιουργία οικονομικών κρίσεων.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στον Economist το 2015, η αξία των ημερήσιων χρηματιστηριακών συναλλαγών παγκοσμίως ανέρχεται σε 50 δις δολάρια, έναντι μόλις 5 δις. δολ. της αξίας των ημερήσιων παγκόσμιων συναλλαγών της πραγματικής οικονομίας για αγαθά και υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει ότι, ο κύκλος εργασιών και τα κέρδη του κλεπτοκρατικού χρηματιστηριακού κεφαλαίου, της οικονομίας του τζόγου και του καζινο-καπιταλισμού, είναι δέκα φορές μεγαλύτερος από την πραγματική οικονομία της παραγωγής, του μόχθου και της εργασίας.

Έτσι εξηγείται και η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση που με διαφοροποιήσεις, συνεχίζει να ταλαιπωρεί την υφήλιο και να διευρύνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Και αυτό, παρ' όλο που η αλματώδης τεχνολογική πρόοδος των τελευταίων χρόνων, θα έπρεπε να είχε οδηγήσει σε ριζική ανάταξη της διεθνούς οικονομίας.

Αν αυτή η ανέντιμη και αδιέξοδη κυριαρχία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου σε βάρος της πραγματικής οικονομίας της παραγωγής και του μόχθου δεν ανατραπεί, οι οικονομικές κρίσεις και η διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, θα συνεχίσει να ταλαιπωρεί τη χώρα μας, την Ευρώπη και το μεγαλύτερο μέρος της υφηλίου.

Στην περίπτωση της Ευρώπης, η διεθνής οικονομική δυσανεξία πολλαπλασιάζεται από την υφεσιακή πολιτική και το υπερτιμημένο ευρώ. Για το φαινόμενο της παρατεταμένης ύφεσης της ευρωπαϊκή οικονομίας, ευθύνεται αυτή η ίδια η υφεσιακή πολιτική σε συνδυασμό με το ακριβό και μη ανταγωνιστικό ευρώ, που επιβάλλει με θρησκευτική ευλάβεια στη γηραιά Ήπειρο το Βερολίνο, με σκοπό να ενισχύσει το ευρώ έναντι του δολαρίου και να το υποκαταστήσει μερικώς ως παγκόσμιο ανταλλάξιμο νόμισμα. Αυτός ο υπόγειος πόλεμος νομισμάτων ( Currency war )[3], έχει ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις σε χώρες όπως η Ελλάδα αλλά και γενικότερα στην περιφέρεια της Ευρώπης όπου η δομή της οικονομίας δεν ταιριάζει με το υπερτιμημένο ευρώ.

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι, η ευρωζώνη βρίσκεται στην ουρά της παγκόσμιας ανάπτυξης, ενώ οι χώρες της περιφέρειας με επικεφαλής την Ελλάδα, ακολουθούν μια πρωτοφανή κατιούσα πορεία. Την ίδια ώρα που η ευρωζώνη ακολουθεί αυτή την αναιμική οικονομική πορεία, οι περισσότερες, σχεδόν χώρες διεθνώς, έχουν ξεπεράσει την παγκόσμια κρίση του 2008 και αναπτύσσονται ικανοποιητικά, μέχρι και αλματωδώς. Και ενώ η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία κατολισθαίνουν και ολόκληρη η ευρωζώνη σέρνεται εμφανίζοντας ασήμαντους ρυθμούς ανάπτυξης, χώρες όπως η Αιθιοπία, η Μογγολία, το Τουρκμνιστάν και όχι μόνο, αναπτύσσονται αλματωδώς με ετήσια ποσοστά αύξησης του ΑΕΠ άνω του 10%.

Ο βασικός λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι, οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες, εφ' όσον δεν υποφέρουν από εσωτερική πολιτική αστάθεια, ακολουθούν το παράδειγμα της χαλαρής νομισματικής πολιτικής της Κίνας. Εκτός από φραγμούς στις εισαγωγές μέσω τελωνειακών δεσμών, ενισχύσεις των εξαγωγών και των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων, επιτρέπουν ελεγχόμενη διολίσθηση των νομισμάτων τους, ενισχύοντας έτσι τη διεθνή τους ανταγωνιστικότητα.

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός παγκόσμιου «πολέμου νομισμάτων» (currency wars) κυρίως ανάμεσα στο δολάριο, το ευρώ και το γουάν, όπου το τελευταίο φαίνεται να κερδίζει τις πρώτες μάχες. Στον πόλεμο αυτό, ο μεγάλος χαμένος μέχρι τώρα είναι η Ευρώπη και κυρίως η ευρωζώνη, με πρώτους απ' όλους, τις χώρες του νότου και ειδικότερα την Ελλάδα. Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί το Βερολίνο επιδιώκει να αποκτήσει διεθνή οικονομική υπεροπλία με τη δημιουργία ενός ισχυρού ευρώ, κάτι που η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί. Έτσι εξηγείται και η μέχρι υστερίας επιμονή της τελευταίας για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

Αντίθετα, αυτό δε συνάδει με τα σχέδια του Βερολίνου, γιατί αν χαλαρώσει το πλαίσιο των αυστηρών κανόνων της ευρωζώνης για την Ελλάδα, αυτό θα μεταδοθεί σαν ντόμινο και στις άλλες χώρες της, το ευρώ θα υποτιμηθεί και το σχέδιο θα καταρρεύσει. Έτσι η Ελλάδα και όχι μόνο, πληρώνει το τίμημα του υπόγειου πολέμου νομισμάτων ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, με τη δεύτερη να επιδιώκει την οικονομική και γεωπολιτική της ανάταση και την πρώτη να προσπαθεί να την περιορίσει. Οι ΗΠΑ θέλουν τη Γερμανία ως ανάχωμα απέναντι στη Ρωσία κυρίως, αλλά όχι και σε βαθμό που θα αμφισβητήσει την υπερκυριαρχία της διεθνώς και ειδικότερα στο στρατόπεδο της δύσης. Και με όλα αυτά, η ζωή συνεχίζεται με τη χώρα μας να κατολισθαίνει στον πυθμένα της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εξαΰλωσης.[4]

[1] Gabriel Zugman. ( 2015). Ο κρυμμένος πλούτος των εθνών.

[2] Steven Keen. (2012). Debuking economics. The naked emperor dethroned. Zed Books

[3] James Rickard. ( 2014). Currency wars.

[4] Τα στοιχεία του παρόντος άρθρου προέρχονται από την παρουσίαση επιστημονικού άρθρου του αρθρογράφου στο διεθνές συνέδριο ICABE ( International Conference in Applied Business and Economics) με τίτλο, The modern Greek tragedy, the euro zone crisis, the currency wars and the Grexit, τον Οκτώβριο του 2015.

Freepen.gr

Περισσότερα »

ΟΙΚΟΣ ΑΝΟΧΗΣ

Μια αιμομικτική ελίτ τρώει ανεξέλεγκτη τις σάρκες της Ελλάδας

Από τον
Μανώλη Κοττάκη

Εδώ και καιρό επιμένουμε σταθερά ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η οικο­νομία της, αλλά οι θεσμοί της. Η ορ­γάνωση της Πολιτείας. Αυτή φρε­νάρει τη χώρα, αυτή βλάπτει την οικονομία, αυτή αποτελεί τον ανασταλτικό παρά­γοντα λήψης αποφάσεων. Σοβαροί άνθρωποι υπο­στηρίζουν ότι η λήξη της εκκρεμότητας με την αξι­ολόγηση θα μετατοπίσει προσεχώς το ενδιαφέρον των πολιτών, από την αέναη συζήτηση για την οι­κονομία, στο ζήτημα της λειτουργίας των Θεσμών.

Αφορμές υπάρχουν καθημερινά δεκάδες. Όσο όμως ο δημόσιος διάλογος γίνεται ασύντακτα, πώς να καταστεί κοινή συνείδηση ότι η από­φαση του ΣτΕ, με βάση την οποία ακυρώνονται πρόστιμα μεγαλοφοροφυγάδων, οι αποκαλύ­ψεις στις εξεταστικές για Υγεία - ΜΜΕ, οι βαλτωμένες δίκες για τα ναρκωτικά, η υπονόμευση ιδι­ωτικών επενδύσεων είναι όψεις του ίδιου προβλή­ματος; Η έλλειψη σαφούς νομοθετικού πλαισίου, θωρακισμένου με συνταγματικούς κανόνες, και η απουσία ηγεσίας με συνταγματικώς κατοχυρωμέ­νη ισχύ επιτρέπει σε μια αιμομικτική ελίτ να τρώ­ει ανεξέλεγκτη τις σάρκες της χώρας. Πολιτικοί, σύζυγοι πολιτικών, πεθερές, κόρες, υιοί, γαμπροί, εξαπτέρυγα, με κοινό γνώρισμα την «αστική» κα­ταγωγή τους, τις κοινές σπουδές και την ιδεολογική όσμωση έχουν έγκατασταθεί διακομματικά για δεκαετίες μέσα στους θεσμούς και τους λυμαίνονται εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Η Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν κράτος, αλλά χαλαρή παρέα. Η «κοινότης» είχε ερείσματα παντού: στις Ένοπλες Δυνάμεις, στα ΜΜΕ, στην Εκκλησία, στην αγορά και, δυστυχώς, στη Δικαι­οσύνη, που στο παρελθόν αναλάμβανε να τους πα­ραδώσει άσπιλους σε όποιον ήθελε να υπαινιχθεί κάτι για τον βίο και την πολιτεία τους. Το απόστη­μα αυτό σπάει σιγά σιγά στη συνείδηση του Έλληνα, ο οποίος δεχόταν αφελώς να είναι το γιουσουφάκι τους και να τους εκχωρεί την απαράμιλ­λης ισχύος δύναμη του, αυτήν της ψήφου του, ένα­ντι κάποιου ευτελούς ρουσφετιού. Όσο ο Έλληνας διαβάζει σε καθημερινή βάση ονόματα στο διαδίκτυο -παρά την προσπάθεια των πάντων να κρύ­ψουν τις διακομματικές πομπές τους- τόσο συνει­δητοποιεί ότι το πρόβλημα δεν είναι η οικονομία, αλλά το υπόδειγμα μιας Πολιτείας που καμώνε­ται τη συντεταγμένη, όμως κατά βάθος είναι οίκος ανοχής. Συντελείται ευρεία απονομιμοποίηση θε­σμών αυτή την εποχή στη συνείδηση των πολιτών.

Το επόμενο στάδιο θα είναι η ενασχόληση τους με το Σύνταγμα, που επέτρεπε σε δαύτους να θε­σπίζουν δικές τους παραγραφές, που επιτρέπει σε επίορκους υπαλλήλους να επιστρέφουν στις υπη­ρεσίες τους, που έδινε την άνεση στη Δικαιοσύνη να «εξυπηρετεί» -δυστυχώς σε κάποιες περιπτώ­σεις- και ιδιωτική συμφέροντα. Η αίσθηση ότι πο­λιτικοί, μιντιάρχες, διανοούμενοι, επιχειρηματίες, κάποιοι δικαστές μπορούσαν να αποτελούν μεγά­λη παρέα και όχι διακριτικές θεσμικές υποστάσεις θα σαρώσει τα πάντα. Εδώ είστε, εδώ είμαστε.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-29/06/2017)

Περισσότερα »

Παρέδωσαν την Ελλάδα στις ΗΠΑ χωρίς αντίκρισμα

Του Κυριάκου Βελόπουλου*

Όσο εμείς εδώ, στην Ελλάδα, ασχολούμαστε με τις μικροκομματικές κόντρες, που μόνο για επικοινωνιακούς λόγους γίνονται, αλλάζουν όλα στην ευ­ρύτερη περιοχή μας και κατά συνέπεια η Ελλάδα οφείλει να προετοιμάζεται.

Αρχικά, πρέπει να τονιστεί το γεγονός πως οι ΗΠΑ μεταφέρουν περίπου το 75% των δυνάμεών τους από το Ιντσιρλίκ. Μία κίνηση με τεράστια γεωστρατηγική σημασία. Όλες οι πληροφορίες συγκλί­νουν στο ότι επιθυμούν να λάβουν από την Ελλάδα στρατιωτική βάση και αεροδρόμιο στη Βόρειο Ελλά­δα, ίσως έξω από τη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, ελλεί­ψει μεγάλου στρατιωτικού αεροδρομίου, έχει προταθεί και η χρήση του αεροδρομίου «Μακεδονία», για χρήση από τα μεγάλα μεταγωγικά και βομβαρδιστικά αεροσκάφη της Αμερικής. Παράλληλα, φαίνεται πως υπάρχει αναβάθμιση της στρατιωτικής βάσης στη Σούδα της Κρήτης, που όμως δεν επαρκεί από μόνη της. Η Β. Ελλάδα είναι κρίσιμος κόμβος για τις ΗΠΑ.

Φυσικά, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι το γε­γονός πως γεωστρατηγικά η Μακεδονία είναι κόμ­βος και ενεργειακός, για τους ρωσικούς (Turk- stream) και γερμανικούς (TAP) αγωγούς. Κοινώς, η Αμερική βάζει τοποτηρητές στην περιοχή, υπενθυμί­ζοντας συνεχώς πως δεν πρέπει κανείς να τους αμε­λεί. θέλουν η Ελλάδα να είναι ενεργειακός κόμβος υπό την αίρεση της δικής τους έγκρισης.

Φυσικά, δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγο­νός πως οι ΗΠΑ έχουν σύμμαχό τους τον Πάνο Καμμένο, που ήδη έχει συμφωνήσει μαζί τους στο να γί­νει η Ελλάδα μία απέραντη Νατοϊκή βάση.

Στο πλαίσιο αυτό ερμηνεύεται και η απόφαση της Ρωσίας, πύραυλοί της που μέχρι τώρα στόχευαν πε­ριοχές εκτός Ελλάδας να στραφούν προς εμάς. θέ­λουν η πυραυλική τους ομπρέλα να καλύπτει όλο τον ελλαδικό χώρο, φυσικά με αποτρεπτικό χαρακτήρα.

Η Ελλάδα μπαίνει σε μία περιδίνηση. Σε μία κα­τάσταση ρευστή, όπου βρισκόμαστε στην «κινούμε­νη άμμο» των γεωστρατηγικών εξελίξεων.

Ούτε η ρευστή κατάσταση στα Βαλκάνια βοηθά. Το όραμα της Μεγάλης Αλβανίας οδηγεί τη χώρα σε επιθετική πολιτική, ενώ τα Σκόπια βρίσκονται στο όριο της διάλυσης. Οι Αμερικανοί επιθυμούν να υπάρχει έντονη στρατιωτική τους παρουσία στην πε­ριοχή, ώστε να επέμβουν άμεσα αν χρειαστεί. Με τη στρατιωτική τους παρουσία υποκύπτουν τη Σερβία, που στηρίζεται από ιη Ρωσία, από τη δυνατότητα επέμβασης. Συνεπώς, η «απέραντη Νατοϊκή βάση» που λέγεται Ελλάδα γίνεται το πάτημα της πλήρους αμερικανοποίησης των Βαλκανίων.

Πρέπει να τονιστεί εδώ πως η αμερικανική πα­ρουσία στην Ελλάδα δεν συνιστά παράγοντα ασφαλείας για τη χώρα μας. Σκεφτείτε απλά πως η Κρήτη έχει μετατραπεί, ήδη, στο μεγαλύτερο αμερικανικό αεροπλανοφόρο της Μεσογείου, χωρίς αυτό να εμ­ποδίζει τους Τούρκους να παραβιάζουν συνέχεια τα σύνορά μας.

Η Ελλάδα έχει μπει σε ένα διμέτωπο πόλεμο, εδώ και μήνες. Από τη μία η Αλβανία του Ράμα, από την άλλη η Τουρκία του Ερντογάν και στη μέση η Ελ­λάδα. Οι δύο χώρες έχουν υπογράψει τεράστιες στρατιωτικές συμφωνίες, με την Ελλάδα στη μέση. Σκοπός τους, ο έλεγχος της περιοχής μας.

Η χώρα μας έχει ανέβει πλήρως πάνω στο «άρ­μα» των ΗΠΑ. Τα έχουμε δώσει όλα στον ενεργειακό τομέα, δίνουμε και τα πάντα στον στρατιωτικό τομέα. Απομονωνόμαστε πλήρως από δυνητικούς συμμάχους (Ρωσία, Κίνα), χάνουμε τους ενεργειακούς μας πόρους (συμφωνία ΕΛ.ΠΕ. και Exxon Mobil) και δεν έχουμε καμία εγγύηση για την ασφάλεια μας.

Αυτό δεν είναι διπλωματία ή συμμαχία. Είναι ξε­πούλημα.

*Ο κ. Βελόπουλος είναι πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης

(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-27/05/2017)

Περισσότερα »

Οι «πατέρες του Έθνους» πληρώνουν 40 φορές μικρότερο φόρο από όλους

■ Λαμόγια, «τρωκτικά» και φίδια στην ίδια τρύπα.
■ Λένε πως θα καταργηθούν τα προνόμια! Τους πιστεύετε;
■ Αυτή είναι η φορολογία των «βολευτών» μας... βγάλτε μαντήλι!!

Από την εποχή που θυμόμαστε τους εαυτούς μας ως πολιτικά όντα στη δύσμοιρη αυτή χώρα, ένα πράγμα μας δημιουργεί τα χειρότερα συναισθήματα. Οι μισθολογικές και φορολογικές διαφορές των Ελλήνων βουλευτών σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας. Και μη μας πείτε όχι! Διαβάστε μόνο τις συγκριτικές διαφορές της φορολογίας ενός, εν' ενεργεία βουλευτή, σε αντιδιαστολή με έναν ιδιωτικό υπάλληλο και με ένα ελεύθερο επαγγελματία στο ίδιο ποσό εισοδήματος!

Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, σε ένα εισόδημα 109.458 ευρώ το χρόνο, ο φόρος που καλείται να πληρώσει ο βουλευτής ανέρχεται σε 1.212 ευρώ, ήτοι ποσοστό 1,11%, ενώ ένας μισθωτός θα πρέπει να καταβάλλει 41.2032 ευρώ φόρο, ήτοι ποσοστό 37,67% και ο ελεύθερος επαγγελματίας υποχρεούται να πληρώσει 47.935 ευρώ στην εφορία, δηλαδή ένα ποσοστό που ανέρχεται στο 43,79%.

Από το παραπάνω καταλαβαίνουμε το εξαιρετικά απλό: Οι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου πληρώνουν 40 φορές λιγότερο φόρο από τους υπόλοιπους φορολογούμενους πολίτες αυτής της χώρας.

Λένε πως θα καταργήσουν τα προνόμια των βουλευτών αλλά ποιος τους πιστεύει;

«Ψαλίδι» στα φορολογικά προνόμια των βουλευτών βάζει το 4ο μνημόνιο, σε μία προσπάθεια της κυβέρνησης να ισορροπήσει τις εντυπώσεις ως προς την προνομιακή αντιμετώπιση των βουλευτών. Το Μαξίμου λοιπόν -λέει - καταργεί την έκπτωση στη φορολογία που είχαν έως σήμερα οι βουλευτές με το 25% των δηλωθέντων εισοδημάτων τους να είναι αφορολόγητο. Έτσι για τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν από την 1/1/17 οι βουλευτές θα φορολογούνται όπως ακριβώς και οι υπόλοιποι πολίτες. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές η ετήσια αύξηση των εσόδων από την κατάργηση της έκπτωσης στους βουλευτές υπολογίζεται από το 2018 και έπειτα στα 44 εκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια ώρα το πολυνομοσχέδιο με διάταξή του βάζει φρένο στον υπερδανεισμό των πολιτικών κομμάτων, με χορήγηση στις τράπεζες ως εγγύησης ποσοστού της ετήσιας κρατικής χρηματοδότησης. Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση, απαγορεύεται η χορήγηση δανείων από τις τράπεζες σε δικαιούχους της κρατικής χρηματοδότησης με εγγύηση την εκχώρηση ποσοστού μεγαλύτερου του 50% από την ετήσια κρατική χρηματοδότηση του τρέχοντος οικονομικού έτους.

«Δώστε και σε εμάς». Τα 15 προνόμια σου απολαμβάνουν οι «πατέρες του Έθνους»

0Ι ΜΗΝΙΑΙΕΣ ακαθάριστες απολα­βές κάθε βουλευτή ανέρχονται από 7.670 ευρώ μέχρι 8.198 ευρώ.

ΑΝΑΛΟΓΑ με την εκλογική περιφέ­ρεια, οι βουλευτές λαμβάνουν από 738,88 έως 935,88 ευρώ για την οργάνωση του γραφείου τους.

0Ι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ δικαιούνται δωρε­άν κινητό και η Βουλή καλύπτει λογαριασμούς έως και 200 ευρώ. Αν υπερβούν το όριο, καταβάλλουν οι ίδιοι τη διαφορά.

ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ).
.
0Ι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ του λεκανοπεδίου Αττικής δικαιούνται αυτοκίνητο έως 1.400 κυβικά εκατοστά και έως 750 ευρώ μηνιαίο μίσθωμα. Για τους βου­λευτές περιφέρειας προβλέπεται αυτοκίνητο έως 1.800 κ. εκ. και 1.200 ευρώ μίσθωμα.

ΔΩΡΕΑΝ διαμονή σε κεντρικό ξενο­δοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας ή ρευστό, κατά μέσο όρο 1.000 ευρώ, σε όσους επιθυμούν να μεί­νουν σε διαμέρισμα.

ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΑΤΕΛΕΙΑ, ένα προνόμιο που υπολογίζεται σε 909,31 ευρώ.

0Ι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ έχουν στη διάθεση τους 104 αεροπορικά εισιτήρια τον χρόνο για να πηγαίνουν στις εκλογικές τους περι­φέρειες. 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για το νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα.

ΚΑΘΕ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ έχει στην υπη­ρεσία του τέσσερις υπαλλήλους. Οι δύο είναι μετακλητοί και πληρώνο­νται από τις υπηρεσίες τους και οι άλλοι δύο οι επιστημονικοί συνεργά­τες από τη Βουλή.

Οικογενειακή παροχή και εργοδο­τική εισφορά υπέρ ΕΟΠΥΥ περίπου 350 ευρώ.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ σε κοινοβουλευτικές επιτροπές και θερινά τμήματα. Το ποσό αυτής της έξτρα αποζημίωσης μπορεί να φτάσει και τα 1.000 ευρώ μηνιαίως. Προβλέπονται 75 ευρώ ανά συνεδρίαση μετά τις περικοπές. ΑΣΥΛΙΑ από όλα τα ποινικά και αστικά αδικήματα.

ΟΛΟΙ 0Ι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ έχουν το δικαίωμα να λαμβάνουν άτοκο δάνειο από τη Βουλή σε 48 μηνιαίες δόσεις μέσω παρακράτησης του ποσού που τους αναλογεί από το μισθό τους.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΏΝ πηγαίνουν δωρεάν στον παιδικό σταθ­μό της Βουλής.

0Ι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ έχουν το δικαίωμα να ψωνίζουν από το συγκρότημα εξυπηρέτησης προσωπικού της Πολεμικής Αεροπορίας.

(ΜΑΚΕΛΕΙΟ-18/05/2017)

Περισσότερα »