• Ο ήρωας σμηναγός Κώστας Ηλιάκης στη βάση της Κρήτης, κρατώντας την κάσκα του, που αργότερα θα αποτελέσει πειστήριο της δολοφονικής ενέργειας τον Τούρκου χειριστή.
• Τι κρύβει η συγκυρία της εισαγγελικής έρευνας 10 χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο Έλληνας πιλότος.
Από τον Ανδρέα Κούτρα
Το μεσημέρι της Τρίτης 23 Μαΐου 2006 δυο μαχητικά αεροσκάφη F-16, ένα ελληνικό και ένα τουρκικό, συγκρούονται και πέφτουν ανοιχτά της Καρπάθου. Ο Έλληνας χειριοτής, σμηναγός Κώστας Ηλιάκης, βρήκε ακαριαίο θάνατο. Ο Τούρκος διασώθηκε. Ήταν ατύχημα; Με βεβαιότητα, όχι. Ήταν μία δολοφονική ενέργεια βάσει σχεδίου, όπως προκύπτει από στοιχεία και μαρτυρίες. Αυτός είναι ο λόγος που ανοίγει ξανά από τη Δικαιοσύνη ο φάκελος της υπόθεσης Ηλιάκη. Η εξέλιξη αυτή κάθε άλλο παρά άσχετη είναι με τις δικαστικές αξιώσεις των Τούρκων για άλλη μία υπόθεση, αυτή του 1996, με την πτώση τουρκικού F-16 στη Χίο, με την Άγκυρα να ζητεί και τα ρέστα για τις προκλήσεις που καθημερινά έκανε και συνεχίζει να κάνει στο Αιγαίο.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που εντοπίστηκε και ανασύρθηκε από τον θαλάσσιο χώρο της Καρπάθου, σημείο που λίγο έλειψε να μετατραπεί σε πεδίο ελληνοτουρκικής σύρραξης, ήταν η κάσκα που ήρωα Κώστα Ηλιάκη
Η κάσκα ήταν χτυπημένη και έφερε καψίματα στο πάνω μέρος της. Ήταν ένα από τα πολλά ευρήματα που έδειξαν πως το τουρκικό F-16 σε έναν επικίνδυνο ελιγμό πήγε και χτύπησε με το πίσω μέρος πάνω στην καλύπτρα του F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας μας. Ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης σκοτώθηκε ακαριαία. Δεν πρόλαβε να αντιδράσει στη δολοφονική επίθεση του Τούρκου χειριστή, ο οποίος διασώθηκε χρησιμοποιώντας το σύστημα αυτόματά εκτίναξης
Την εκδοχή αυτή επιβεβαιώνουν Έλληνες αεροπόροι και ο χειριστής του δεύτερου F-16 που ακολουθούσε τον Κ. Ηλιάκη στην αποστολή αναγνώρισης του τουρκικού σχηματισμού που στην «κορυφή» του είχε ένα RF-4, με στόχο να φωτογραφίσει τις θέσεις των αντιαεροπορικών συστημάτων S-300 στην Κρήτη.
Επιβεβαιώνεται επίσης από τα συνεχή επεισόδια εκείνων των ημερών, που καταγράφηκαν και σε βίντεο, με τους Τούρκους πιλότους να επιδίδονται οε επικίνδυνους ελιγμούς, σαν να ήθελαν να προκαλέσουν ατύχημα στο Αιγαίο. Και μάλιστα με εντολή άνωθεν. Τη μεγαλύτερη πάντως απόδειξη ότι το επεισόδιο της 23ης Μαΐου 2006 κάθε άλλο παρά τυχαίο ήταν συνιστά το σχέδιο «Βαριοπούλα», το οποίο είχαν εκπονήσει τα «γεράκια» της Άγκυρας για να προκαλέσουν κρίση στο Αιγαίο.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται για «ατύχημα». Αυτός είναι ο λόγος που η Εισαγγελία της Αθήνας σήμερα, έπειτα από 10 χρόνια, αποφάσισε να ανοίξει τον φάκελο της υπόθεσης Ηλιάκη και να ξεκινήσει αυτεπάγγελτα προκαταρκτική έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο Έλληνας πιλότος δέχθηκε απροκάλυπτα δολοφονική επίθεση από τον Τούρκο χειριστή
Ο εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση θα διερευνήσει εάν ο Χαλί Ιμπραΐμ Οσκεμπίρ, που καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία από αμέλεια, πήρε εντολή από το τουρκικό επιτελείο να καταρρίψει το ελληνικό αεροσκάφος ανοιχτά της Καρπάθου. Τα αδικήματα που διερευνώνται είναι σε βαθμό κακουργήματος και συγκεκριμένα για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως και κατασκοπία για τον Τούρκο πιλότο, αλλά και κατάχρηση εξουσίας για την τότε ελληνική στρατιωτική ηγεσία.
Το ατύχημα στη Χίο το 1996
Το ερώτημα όμως είναι γιατί τώρα, 10 χρόνια μετά; Απάντηση ξεκάθαρη δεν υπάρχει και θα ήταν δάσκαλο να δοθεί. Είναι βέβαιο όμως ότι συνδέεται με τις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο και τις αξιώσεις που εγείρει η Άγκυρα για αποζημίωση στην περίπτωση του ατυχήματος στη Χίο το 1996. Οι Τούρκοι ισχυρίζονται πως το F-16 με χειριστή τον Νάιλ Ερντογάν κσταρρίφθηκε από ελληνικά μαχητικά και ζήτησαν τη δίωξη του Έλληνα πιλότου. Οι ελληνικές δικαστικές Αρχές απέρριψαν ωστόσο το αίτημα δικαστικής συνδρομής από τις τουρκικές. Κι αυτό γιατί τότε, ύστερα από αερομαχία με ελληνικά μαχητικά, τα μέλη του πληρώματος του διθέσιου τουρκικού F-16 ανέφεραν ότι το μαχητικό ήταν εκτός ελέγχου και θα το εγκατέλειπαν. Δηλαδή περιέγραψαν ένα ατύχημα.
Ο συγκυβερνήτης Οσμάν Τσιτσικλί κατάφερε να εγκαταλείψει επιτυχώς το αεροσκάφος, αλλά όχι και ο κυβερνήτης, που παρασύρθηκε στον βυθό μαζί με τα συντρίμμια του μαχητικού. Ο Οσμάν Τσιτσικλί είχε ευχαριστήσει τότε τις ελληνικές Αρχές που τον διέσωσαν και τον περισυνέλεξαν, αλλά τώρα υποστηρίζει την αγωγή των συγγενών του νεκρού πιλότου σε βάρος της Ελλάδας. Η υπόθεση Ηλιάκη μπορεί λοιπόν να είναι απάντηση στις τουρκικές αξιώσεις, αν και εξαρχής θα έπρεπε να έχει απαντηθεί το ενδεχόμενο της δολοφονικής ενέργειας του Έλληνα πιλότου.
(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-05/06/2016)
