Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΠΡΟΧΘΕΣ ΣΤΑ ΙΜΙΑ


Οι δύο λόγοι του στρατηγού Ακάρ για τη... βόλτα στις βραχονησίδες.

Στις 29 Ιανουαρίου, στην 21η «επέτειο» της κρίσης των Ιμίων, ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ, σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ, έκανε μια βόλτα γύρω από τη μία Ιμια και, αφού τράβηξε τις... αναμνηστικές φωτογραφίες και το σχετικό βίντεο, αποχώρησε για τα περαιτέρω! Τι σημαίνει, όμως, και για ποιον λόγο έγινε η κίνηση αυτή; Ο πρώτος λόγος είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδώσει τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας. Η Τουρκία θεωρεί, όπως έχει δηλωθεί από τα πιο επίσημα χείλη, ότι η συγκεκριμένη απόφαση είναι πολιτική, ισχυρισμός που ενισχύεται από τη δήλωση του ίδιου του Ερντογάν ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός τού υποσχέθηκε προσωπικά μετά την τηλεφωνική συνομιλία τους στις 18 Ιουλίου, τρεις ημέρες μετά το πραξικόπημα, ότι λίγες ημέρες μετά οι οκτώ θα παραδοθούν από την Ελλάδα στις τουρκικές Αρχές. Άρα, η καχυποψία αυτή είναι ένας ισχυρός παράγοντας που οδηγεί την Τουρκία σε οργίλες δηλώσεις και αντιδράσεις εναντίον της Ελλάδας, μία από τις οποίες και η... βόλτα στα Ίμια.

Ο δεύτερος λόγος είναι ο συμβολισμός που έχει η ημέρα. Προφανώς οι Τούρκοι βρήκαν την ημέρα και την ευκαιρία να επιβεβαιώσουν αυτά που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, συμφωνήθηκαν το βράδυ της 29ης Ιανουαρίου 1996 μεταξύ του κ. Σημίτη, της Τανσού Τσιλέρ και του Μπιλ Κλίντον. Ότι, δηλαδή, τα Ίμια δεν αποτελούν μέρος της ελληνικής επικράτειας, ότι στην καλύτερη για μας περίπτωση αποτελούν μια ουδέτερη ζώνη, την οποία μπορεί να επισκέπτεται ο Τούρκος ΓΕΕΘΑ χωρίς να θεωρεί ότι παραβιάζει τα ελληνικά χωρικά ύδατα, άρα μέρος της ελληνικής επικράτειας. Ένα στοιχείο που ενισχύει το παραπάνω σκεπτικό είναι το γεγονός ότι έως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, απόγευμα Δευτέρας, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει εκδώσει επίσημη ανακοίνωση για την πρόκληση του Τούρκου ΓΕΕΘΑ.

Επίσης, άλλο ένα ενισχυτικό στοιχείο είναι η επίσημη ανακοίνωση του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, η οποία λέει τα εξής:

«Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Χουλουσί Ακάρ, συνοδευόμενος από τους αρχηγούς ΓΕΝ και ΓΕΑ, στις 29 Ιανουαρίου 2017, επιθεώρησε πλοία της διοίκησης ναυτικής βάσης του Ακσάζ και της διοίκησης στόλου. Στη διάρκεια της επίσκεψης-επιθεώρησης έγινε πλους με δύο ταχύπλοα σκάφη του πολεμικού ναυτικού στην περιοχή των βραχονησίδων Καρντάκ. Ο στρατηγός Ακάρ δήλωσε ότι όλες τις δραστηριότητες που αναπτύσσουμε ως Τουρκικές Ενοπλες Δυνάμεις (ΤΕΔ) στη θάλασσα του Αιγαίου και σχετίζονται με την προστασία των συμφερόντων μας στη θάλασσα τις κάνουμε λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν τη φιλία και την ειρήνη.

Επιπροσθέτως, τόνισε ότι οι ΤΕΔ συνεχίζουν με αυτοθυσία, αποφασιστικότητα και αυξανόμενο ρυθμό τις προσπάθειες για προστασία των δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας και του έθνους μας στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα». Αυτοί είναι οι δύο κύριοι λόγοι της κίνησης του Ακάρ. Ας δούμε τώρα ποιες είναι οι επιδιώξεις και οι επιπτώσεις της. Ο Ακάρ, προχωρώντας στη συγκεκριμένη κίνηση, δεν αποσκοπούσε στην πρόκληση μιας ελληνοτουρκικής στρατιωτικής κρίσης. Το πιο πιθανό είναι να επιδίωξε να υπενθυμίσει στην ελληνική κυβέρνηση όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ των δύο κυβερνήσεων κατά την εξέλιξη και μετά την κρίση των Ιμίων, τα οποία αγνοούν οι Ελληνες πολίτες.

Η παρουσία της ηγεσίας όλων των κλάδων των ΤΕΔ στο ταχύπλοο δείχνει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να υπερασπιστεί τα «κεκτημένα», είτε αυτά εντοπίζονται στην περιοχή των Ιμίων είτε σε ολόκληρο το Αιγαίο, στο οποίο ο κ. Σημίτης αναγνώρισε ότι έχει η Τουρκία και μάλιστα ζωτικά, όπου ζωτικά δικαιολογούνται και το casus belli αλλά και ο ίδιος ο πόλεμος! Αρα, για να κάνουμε «ταμείο», η Ελλάδα είναι εκτεθειμένη σε σοβαρότατους κινδύνους στο Αιγαίο ως αποτέλεσμα καταστροφικών συμφωνιών που υπέγραψε ο κ. Σημίτης μετά την κρίση των Ιμίων, το 1996, κινδύνους που φρόντισε να μας θυμίσει η Τουρκία με τη βόλτα του κ. Ακάρ στα Ιμια, σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα φάνηκε να σηκώνει κεφάλι, να μη λαμβάνει υπ’ όψιν της και να αντιστέκεται στις πιέσεις και τις απειλές της Αγκυρας.

Έτσι εξέλαβε η τουρκική κυβέρνηση την απόφαση για τους «οκτώ», με αυτόν τον τρόπο φρόντισε να μας... συνετίσει. Συμπερασματικά, η Ελλάδα έχει ακολουθήσει έναν εξαιρετικά ολισθηρό δρόμο, ο οποίος δεν την κατέστησε υποχείριο και προτεκτοράτο μόνο των δανειστών, αλλά και της Τουρκίας.

Και όλα αυτά, με αποφάσεις που ελήφθησαν εν κρυπτώ από μια μικρή ομάδα ανθρώπων που κάθε φορά κατοικούσε στου Μαξίμου, ερήμην των πολιτών. Όλη αυτή η νοσηρή κατάσταση, που οδηγεί την Ελλάδα κατευθείαν στην καταστροφή, μπορεί να αλλάξει μόνο με έναν τρόπο: Να αλλάξει το σύστημα διαχείρισης της εξουσίας και να συμμετέχει ενεργά ο πολίτης σε όλες τις φάσεις και σε όλες τις πτυχές των μηχανισμών λήψεως αποφάσεων και διαχείρισης της εξουσίας, με ταυτόχρονη λογοδοσία εκείνων που την ασκούν.

Σημείωση. Στο κείμενο διατηρούμε το Καρντάκ αντί του σωστού Ιμια, για λόγους ακριβούς απόδοσης των διαλαμβανομένων στην επίσημη ανακοίνωση.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-31/01/2017-Σάββας Καλεντερίδης)

Τέτοιες μέρες το... 1999: ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Ο ΚΟΥΡΔΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ΟΤΣΑΛΑΝ


Το ημερολόγιο έγραφε 16 Φεβρουάριου 1999, όταν ο ελληνικός λαός πληροφορούνταν για τη σύλληψη του ηγέτη του παράνομου στην Τουρκία Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ), Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα με εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης. Ένα γεγονός που έχει χαρακτηριστεί ως «μαύρη κηλίδα» για τη χώρα μας...

Η σύλληψη του Οτσαλάν ήταν αποτέλεσμα ενός διπλω­ματικού και κατασκοπευτικού θρίλερ. Ο Κούρδος ηγέτης αναζητούσε χώρα που θα επέτρεπε την παραμονή του και δεν θα τον παρέδιδε στις τουρκικές Αρχές οι οποίες είχαν εξαπολύσει διεθνές ανθρωποκυνηγητό εναντίον του, συνεπικουρούμενες από τις μυστικές υπηρεσίες άλλων κρατών, κυρίως όμως των ΗΠΑ.

Ο «Άπο», όπως είναι το προσωνύμιο του Οτσαλάν, τον Οκτώβριο του 1998 ταξίδεψε από τη Συρία στην Ελλάδα με διαφορετικό όνομα. Φτάνοντας στην Αθήνα, ο τότε αρχηγός της ΕΥΠ, Χαράλαμπος Σταυρακάκης, και ο απο­σπασμένος στην Υπηρεσία ταγματάρχης Σάββας Καλεντερίδης, που γνώριζε τον Οτσαλάν, τον συναντούν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού για να διαπραγματευτούν μαζί του, με τον κ. Σταυρακάκη να καθιστά σαφές ότι η παρουσία του στη χώρα μας θα δημιουργούσε προβλή­ματα στις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας. Έπειτα από έντο­νες συζητήσεις, επιλέγεται η λύση ο Οτσαλάν να ταξιδέ­ψει στη Ρωσία με αιτιολογία μια πρόσκληση του Αλεξέι Μιτροφάνοφ της ρωσικής Δούμας. Ο Οτσαλάν θέλει να τον συνοδεύσει και ο Καλεντερίδης, πράγμα στο οποίο συμφωνεί και ο Σταυρακάκης.

Ο «Άπο» θα παραμείνει για λίγο στη Ρωσία και κατόπιν θα αναχωρήσει για την Ιταλία. Ο υπουργός Προεδρίας της κυβέρνησης Σημίτη, Αλέκος Παπαδόπουλος, του στέλνει μέσω του καθηγητή του Παντείου Χριστόφο­ρου Γιαλουρίδη ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: επ' ουδενί έπρεπε να φύγει από την Ιταλία, αφού, κατά τη γνώμη του και σύμφωνα με την πληροφόρηση που είχε από τη CIA, όποιο αεροπλάνο σηκωνόταν από τη Ρώμη θα κατέληγε στην Άγκυρα. Η ιταλική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Ντ' Αλέμα θα ενδώσουν όμως στις πιέσεις Αμερικανών και Τούρκων, αναγκάζοντας τον ηγέτη του ΡΚΚ να εγκαταλείψει τη χώρα. Έτσι, θα βρεθεί και πάλι στη Ρωσία, συγκεκριμένα στην Αγία Πετρούπολη, οι Ρώ­σοι, ωστόσο, δεν επιθυμούν πια την παραμονή του στη χώρα τους.

Στις 29 Ιανουάριου ο Οτσαλάν θα βρεθεί και πάλι στην Ελλάδα, φιλοξενούμενος στο σπίτι του Αντώνη Ναξάκη, η ΜIT όμως, η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών, ενημε­ρώνεται από τη CΙΑ, και ο Σταυρακάκης θα του προτεί­νει να πάει στην Κένυα. Τελικά ξαναφεύγει για τη Ρωσία, όπου οι Ρώσοι δεν τον δέχονται, και μεταβαίνει στην Κέρκυρα, όπου πείθεται να πάει στην Κένυα με την εγ­γύηση για τη ζωή του.

Ο Κούρδος ηγέτης φτάνει στην Κένυα στις 2 Φεβρουά­ριου, οπότε και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τη σύλληψή του, μαζί, βέβαια, με το αλαλούμ στους χειρι­σμούς της ελληνικής κυβέρνησης και της ΕΥΠ. Η πίεση γίνεται ασφυκτική. Στην έκθεσή του ο τότε Έλληνας πρέ­σβης στο Ναϊρόμπι, Γιώργος Κωστούλας, αναφέρει ότι από την τρίτη ήδη μέρα οι Αμερικανοί γνώριζαν για τη διαμονή του στην ελληνική πρεσβεία και οι Αρχές της Κένυας του ασκούσαν πιέσεις. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Θόδωρος Πάγκαλος, πιέζει να φύγει ο Οτσαλάν από την πρεσβευτική κατοικία, αλλά ο Καλεντερίδης δεν εκτελεί τις εντολές Σταυρακάκη να τον διώξει.

Τελικά, ο Οτσαλάν δέχεται την πρόταση των Κενυατών να εγκαταλείψει τη χώρα και να πετάξει σε όποια χώρα ήθελαν. Ωστόσο, σύμφωνα με τον αείμνηστο δημοσιο­γράφο Μεχμετ Αλί Μπιράντ, τον συνέλαβαν οι Τούρκοι πράκτορες με το που μπήκε στο αεροπλάνο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, θα δήλωνε κυνικά: «Κάναμε το χρέος μας με τον καλύτερο τρόπο απέναντι στην Ελλάδα και τα συμφέροντά της, απέναντι στο κουρδι­κό ζήτημα και τον ίδιο τον Οτσαλάν»...

(ΕΠΙΚΑΙΡΑ--03/02-16/02/17)

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ 15 ΣΕΠ. 2010

ΠΑΡΟΝΤΕΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Photobucket
 
Support : ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Copyright © 2013. ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ Published by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Proudly powered by Blogger