Γράφει ο INSIDER
Η Ε.Ε. και η Τουρκία προχώρησαν σε μια συμφωνία, με στόχο να αναχαιτισθεί η ροή προσφυγών και μεταναστών προς την Ευρώπη, η οποία, ωστόσο, θεωρείται αμφιλεγόμενη, με πολλά αδιευκρίνιστα και ασαφή στοιχεία, ενώ η εφαρμογή της είναι περίπλοκη και ίσως αδύνατη.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός μόνο που δεν πανηγύριζε μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής και την επίτευξη της συγκεκριμένης συμφωνίας, συμπεριφορά η οποία αποτελεί απλό δείγμα της αντίληψης και της ικανότητάς του να αξιολογήσει και να σταθμίσει γεγονότα και καταστάσεις που όχι μόνο προσβάλλουν ελληνικά συμφέροντα, αλλά αποτελούν εξόφθαλμη απειλή για την εθνική μας ασφάλεια και, γενικότερα, για την ύπαρξή μας ως χώρας και ως προς τα εθνικά στοιχεία και τα πληθυσμιακά χαρακτηριστικά της.
Προφανώς, ο Αλέξης Τσίπρας συμφώνησε και υπέγραψε τη συμφωνία, χωρίς να αντιληφθεί το περιεχόμενό της, αφού μέσα από αυτήν επιβραβεύεται και υιοθετείται η αδικαιολόγητη και ξένη προς το ευρωπαϊκό πνεύμα και τις αξίες πολιτική αποτροπής της Ε.Ε., παραμένουν τα κλειστά σύνορα, η υποδοχή των προσφύγων από τις χώρες-μέλη της Ε.Ε. θα είναι σε εθελοντική και ουσιαστικά αδιευκρίνιστη βάση και δέσμευση, το βάρος της ανάσχεσης των προσφυγικών ρευμάτων επιφορτίζονται η Τουρκία και η απομονωμένη αλλά, κατά τα άλλα, ευρωπαϊκή Ελλάδα, η οποία θα πρέπει μέσα σε αυστηρά σύντομο χρονικό διάστημα να δημιουργήσει έναν μηχανισμό υλοποίησης της συμφωνίας, σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις της ως προς τη διαχείριση των πλέον των 50.000 προσφύγων και μεταναστών που έχουν καταγραφεί και όλων των πολλών άλλων οι οποίοι βρίσκονται καθόλα παράνομα και αναπόδεικτα στη χώρα μας, την οποία, όμως, επιβαρύνουν πρόσθετα, αλλά αφανώς και μη υπολογίσιμα.
Με βάση τα παραπάνω συμφωνηθέντα, ο καθένας, όσο κι αν προσπαθήσει, δεν βρίσκει κάποιο στοιχείο ή λεπτομέρεια που ικανοποιεί τη χώρα μας ή αποτελούσε ελληνική πρόταση -στοιχεία τα οποία εκθέτουν πρόσθετα τον Έλληνα πρωθυπουργό τόσο για την ατολμία ή την ανικανότητα παρέμβασής του στο ουσιαστικό σκέλος της συμφωνίας και γενικότερα στις σχετικές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις στους κόλπους της Ε.Ε. και στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής όσο και στην ανερυθρίαστη και μάλλον θρασύτατη πανηγυρική αντίδρασή του.
Απέναντι, αντίθετα, η Τουρκία για μία ακόμα φορά απαίτησε και έλαβε πολλά, χωρίς ουσιαστικές δεσμεύσεις και προϋποθέσεις. Ως προς το οικονομικό, εξασφάλισε την επιτάχυνση καταβολής των τριών δισεκατομμυρίων ευρώ καθώς και άλλη μία ισόποση οικονομική ενίσχυση έως το 2018, τη στιγμή που οι χιλιο-ταλαιπωρημένοι και κρατικά λεηλατημένοι Έλληνες φορολογούμενοι θα επιβαρυνθούν, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, για την ίδια χρονική περίοδο και για την κάλυψη των προσφυγικών αναγκών με πάνω από 20 δισεκατομμύρια ευρώ, προφανώς γιατί ο πρωθυπουργός μας αντιλαμβάνεται ότι οι συμπατριώτες του μπορούν να ανταποκριθούν και ως προς τη συγκεκριμένη απαίτηση των εταίρων-δανειστών μας, προκειμένου αυτοί να αισθάνονται ασφαλείς και να μην κινδυνεύουν από τους ουσιαστικά φυλακισμένους και απομονωμένους στην Ελλάδα πρόσφυγες και μετανάστες. Όμως, οι Ευρωπαίοι, πάντοτε κοντόφθαλμοι και καθόλου διορατικοί, αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν ότι οι προσφυγικές πιέσεις, στη δημιουργία των οποίων έχουν συμβάλει και οι ίδιοι, είναι τόσο ασφυκτικές, ώστε σύντομα θα κατακλυσθούν από τα προσφυγικά ρεύματα, μέσω άλλων διαδρομών και εισόδων. Η αλληλεγγύη της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης, σε συνδυασμό με την ελληνική κυβερνητική αφέλεια, ανικανότητα και γενική ανυπαρξία, εκφράστηκε και πάλι, αλλά συμπτωματικά ξανά σε βάρος της χώρας μας, αφού οριστικά και επίσημα αποτελεί πλέον την αποθήκη των προσφύγων της Ευρώπης!
Δεν είναι ανάγκη να αναφερθούν και τα όποια άλλα ανταλλάγματα έλαβε η Τουρκία, απλώς για να συνεργασθεί και να συναινέσει και όχι για να ενεργήσει και να δεσμευθεί. Για τη χώρα μας, όμως, είναι άκρως προσβλητική και παντελώς ανεπίτρεπτη η παρουσία Τούρκου αξιωματούχου στα νησιά μας, ενώ θα πρέπει συμπληρωματικά να τονισθεί ότι με τον ήδη υπάρχοντα και πολύ μεγαλύτερο των επίσημων ανακοινώσεων αριθμό εγκλωβισμένων, καταγεγραμμένων ή όχι, προσφύγων και μεταναστών καθώς και με την έστω μειωμένη εισροή άλλων, που ούτως ή άλλως θα παραμένουν στην Ελλάδα μας, για να εξετασθούν τα αιτήματά τους για τη χορήγηση άσυλου, προκαλούνται, πέραν των άλλων οδυνηρών συνεπειών, οι ενδεχομένως από πολλούς επιδιωκόμενες ευνοϊκές συνθήκες εξισλαμισμού της χώρας μας, που θα συνοδεύονται από καθημερινές και ανεξέλεγκτες συμπλοκές και περιστατικά εγκληματικότητας, βίας και βιασμών.
Συγχρόνως, μπορεί να αναρωτηθεί ο καθένας για τη μέχρι τώρα ή τη διαφαινόμενη συνεισφορά των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που έχουν αναπτυχθεί στο Αιγαίο και τυπικά άρχισαν να επιχειρούν προς αναχαίτιση των προσφυγικών ροών. Πολύ σύντομα θα καταστεί πλήρως αντιληπτό ότι η παρουσία των δυνάμεων της Συμμαχίας στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή ουδόλως εξυπηρετεί και δεν μπορεί να συσχετισθεί με το προσφυγικό πρόβλημα, αλλά αποσκοπεί σε άλλες, ίσως οδυνηρές για τα εθνικά μας συμφέροντα επιδιώξεις.
Πέρα, όμως, από την καθολική ανυπαρξία της δικής μας αριστερο-δεξιάς κυβέρνησης, γενική είναι η διαπίστωση ότι η Ευρώπη στερείται πολιτικών ηγετών, οι οποίοι, πιστοί στο όραμα της κοινής ευρωπαϊκής ιδέας, θα είχαν την ικανότητα και τη διάθεση να χαράξουν, έγκαιρα, σαφείς γραμμές και πολιτικές απέναντι σε διαφαινόμενους κινδύνους και σοβαρά προβλήματα, που όχι μόνο θίγουν και προσβάλλουν ευρωπαϊκά οικονομικά συμφέροντα, αλλά θεωρούνται ικανά να απειλούν ακόμα με διάσπαση και διάλυση την ευρωπαϊκή συνοχή και συμμαχία. Η τελευταία και σίγουρα μη εφαρμόσιμη και προεξοφλημένα αναποτελεσματική συμφωνία για το Προσφυγικό αποτελεί ένδειξη, αν όχι απόδειξη, των πραγματικών δυνατοτήτων των σημερινών Ευρωπαίων ηγετών.
(ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ-21/03/2016)
