Η βεβήλωση (!) των ιερών και των οσίων

ΝΑ, ΛΟΙΠΟΝ, που διορίστηκε και μόνιμος μουεζίνης στην Αγία Σοφία. Κι από τους βέβηλους μιναρέδες, τους οποίους προσέ­θεσαν οι βάρβαροι κατακτητές στο σύμβο­λο της χριστιανοσύνης και κολοφώνα της Ορθοδοξίας, θα ακούγεται τρις ημερησίως εκείνη η μακρόσυρτη, αμανετζίδικη επί­κληση προς τον Αλλάχ, τον δικό τους Θεό! Βεβαίως, θα μας πουν πάλι οι «προοδευ­τικοί», οι οποίοι θεωρούν κάθε παράδοση «οπισθοδρόμηση», ότι «δεν μας πέφτει λό­γος, δική τους είναι η χώρα, ό,τι θέλουν κά­νουν» .

Υπό όρους, θα συμφωνήσω μαζί τους. Και είναι απλοί οι όροι. Αφού κάνουν «ό,τι θέλουν» εκείνοι στη χώρα τους, γιατί να μην κάνουμε κι εμείς «ό,τι θέλουμε» στη δική μας; Θα μπορούσαμε, λ.χ., να «διορίσουμε» κι εμείς ιεροκήρυκες σε όλα τα αναγνωρισμένα τζαμιά που λειτουργούν στη χώρα και να διαβάζονται τρεις φορές την ημέρα το «Πιστεύω» και το «Πάτερ ημών»!

ΚΑΙ, φυσικά, να σταματήσει αμέσως κάθε συζήτηση για την ανέγερση τεμένους στην Αττική! Γιατί αν υποχωρήσουμε και τώ­ρα, που ο σουλτάνος μάς πατάει εκεί που πονάμε, σε λίγο δεν θα υπάρχει γυρισμός! Διότι, αγαπητοί, εδώ δεν έχουμε μόνο τις προκλήσεις των τουρκαλάδων, που στέλ­νουν από κατασκοπευτικά μέχρι drones πά­νω από τα ελληνικά νησιά, δεν έχουμε μόνο τις συνεχείς παραβιάσεις από αέρος και θα­λάσσης, για τις οποίες συνήθως βρίσκουμε κάποια φτηνή δικαιολογία. Εδώ έχουμε μα­χαίρι στην καρδιά και στρίψιμο του μαχαι­ριού για να το νιώσουμε καλύτερα.

Εδώ φτύνουν στα κόκαλα του Κολοκοτρώνη, ο οποίος, όταν στο Ναύπλιο με την Επανάσταση στο φόρτε ο Κόδρινγκτον του πρότεινε «να τα βρούμε με τον σουλτάνο», του απάντησε: «Εμείς δεν έχουμε βασιλιά για να συζητήσει μαζί του. Ο δικός μας βασιλιάς σκοτώθηκε στην Πόλη κατά την Άλωση»!

Εδώ μαγαρίζουν το έργο στο οποίο αναφέρονται οι απανταχού χριστιανοί, μολύνουν τον Ναό της του θεού Σοφίας, σκυλεύουν τους τάφους του Ιουστινιανού, του Αρτεμίου και του Ισιδώρου, και εμείς ετοι­μαζόμαστε να παραχωρήσουμε χώρο του Πολεμικού Ναυτικού μας (του Όπλου το οποίο διαχρονικώς κατατροπώνει την Τουρκία) για να ανεγερθεί το μνημείο της αμνησίας μας! Εδώ δεν έχουμε «λάθος» ενός ανταποκριτή (ο οποίος μάλλον δεν ήταν ο μόνος που υπέπεσε σε αυτό) για να το «διορθώσουμε» με μιαν απόλυση!

ΕΔΩ έχουμε βεβήλωση των Ιερών και των Οσίων μας και, φυσικά, σε καμιά περίπτω­ση δεν περιμένουμε στήριξη από την Ευρώ­πη της αθεΐας. Έτσι και οι Τούρκοι είχαν αγ­γίξει την κάλτσα του Πάπα, θα είχε ξεσηκω­θεί το σύμπαν! Σε εμάς έλαχε ο κλήρος! Και δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω!

Η ΑΚΙΣ

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-22/10/2016)

Περισσότερα »

ΟΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΞΕΣΚΕΠΑΖΟΥΝ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΣΤΟ ΒΟΤΑΝΙΚΟ

ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ... ΔΕΝ ΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ!

Αναφορικά με την ανέγερση τζαμιού στον Βοτανικό, από όταν αυτό πρωτοτέθηκε ως θέμα, οι ντόπιες «προοδευτικές» δυ­νάμεις, διερρήγνυαν τα ιμάτια τους, ισχυριζόμενοι ότι «η μη δημιουργία τεμένους, εμποδίζει τους μουσουλμάνους από την άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων τους». Με αυτή ακριβώς τη συλλογιστι­κή, ασκήθηκαν πιέσεις και τελικά το ελ­ληνικό κράτος ενέδωσε (όχι με ιδιαίτερη δυσκολία) και αποφάσισε την ανέγερση του τζαμιού.

Όμως, ήταν όντως έτσι τα πράγματα ; Η έλλειψη τζαμιού, ήταν «φίμωση των θρη­σκευτικών δικαιωμάτων, των μουσουλ­μάνων», όπως προσπαθούσαν να μας πεί­σουν οι διάφοροι υπερ-προοδευτικοί; Κά­θε πλευρά (υπέρμαχοι και πολέμιοι του τζαμιού), ασφαλώς έβλεπαν το θέμα μέ­σα από το πρίσμα που επέτασσε η κοσμο­θεωρία τους. Έτσι, ίσως η μόνη αντικει­μενική άποψη, είναι αυτή που εκφέρουν οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι.

Την άποψη αυτή τη μάθαμε προ ολίγων ημερών, με αφορμή μια ιδιαίτερα αποκα­λυπτική και ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε ο πρόεδρος του “Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών”, Αχμέντ Μοαβία, στην οποία παραδέχεται και εξηγεί πώς το τζαμί έχει ελάχιστη-έως-μηδενική χρη­στική σημασία για τους μουσουλμάνους. Μεταξύ άλλων, ανέφερε: «(το τζαμί) είναι εντελώς συμβολικό» κι έχει ως κύριο στό­χο «όχι να λύσει το πρόβλημα των μου­σουλμάνων, αλλά να καλύψει το ελληνικό κράτος ως προς τους θεσμούς της Ευρω­παϊκής Ένωσης ή τους διεθνείς οργανι­σμούς που διαμαρτύρονται». Συνεχίζει, λέγοντας: «Οι λατρευτικοί τόποι σε όλο τον κόσμο γίνονται κοντά εκεί που μένει ο κόσμος, είναι σε διάφορα σημεία, γιατί κα­νείς δεν θα ταξιδέψει για προσευχή στην άλλη άκρη της πόλης. Το τέμενος στον Βοτανικό θα καλύψει ίσως μόνο όσους μένουν κοντά».

Στο δε καυτό ερώτημα του αν μπορούσαν οι μουσουλμάνοι να ασκήσουν τα θρη­σκευτικά του καθήκοντα, μέχρι τώρα, η απάντησή του είναι ξεκάθαρη: «λειτουρ­γούσαν στην Αθήνα περίπου 65 τέτοιοι χώροι για τους μουσουλμάνους [...] οι άν­θρωποι δεν έχουν ανάγκη να χτιστούν και άλλοι χώροι, τους έχουν ήδη, οι χώροι αυτοί, που λειτουργούν σε όλες τις γειτο­νιές της Αθήνας χωρίς κανένα πρόβλη­μα».

Αντίστοιχη ανακολουθία απόψεων, παρατηρείται και σε άλλα θέματα που άπτονται του τζαμιού. Για παράδειγμα, κάποια οργάνωση με όνομα "Genera­tion 2.0 for Rights Equality & Diversity'' (που σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, λειτουργεί «υπέρ των δικαιωμάτων ευαί­σθητων κοινωνικά ομάδων») ανέφερε σχε­τικά με το τζαμί: «Καλωσορίζουμε την έ­ναρξη των εργασιών δημιουργίας του χώρου λατρείας για τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας, [...] είναι κάτι που έπρε­πε να έχει περατωθεί εδώ και αρκετά χρόνια, ώστε οι άνθρωποι να πηγαίνουν περήφανα στον επίσημο χώρο λατρείας και όχι σε άτυπες και πολλές φορές μη α­σφαλείς αυτοσχέδιες δομές». Συνεπώς, βλέπουμε μια τοποθέτηση που χαιρετίζει την κατασκευή του τζαμιού, ώστε να καταστούν μη-απαραίτητα τα δεκάδες αυ­τοσχέδια τζαμιά.

Κι εδώ όμως, οι αυτοαποκαλούμενοι «προ­στάτες της διαφορετικότητας» είναι σε πλήρη αντιδιαστολή με την επίσημη ά­ποψη των μουσουλμάνων. Ο Αχμέντ Μοαβία, είναι διαφωτιστικός στη συνέντε­υξή του, ζητώντας «να δοθούν άδειες για τα μικρά τζαμιά κοντά στα σπίτια» και κά­νοντας έκκληση από την πολιτεία να δια­σφαλίσει «νομιμοποίηση και συντήρηση για τα μικρά τζαμιά.

Εν κατακλείδι, παρατηρείται μια χαοτική διαφορά, στα όσα μας παρουσιάζουν οι ντόπιοι υπερασπιστές του τζαμιού, με ό­σα πιστεύουν οι καθ’ ύλην ενδιαφερόμε­νοι, δηλαδή οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι. Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε τουλάχι­στον τις εξής διαφορές (Δείτε τον πίνακα).

Ήδη, κάποιοι κύκλοι εκφράζουν την ανησυχία τους, ότι το θέμα των μουσου­λμάνων της Αθήνας, θα καταλήξει σε ένα καθεστώς όμοιο με αυτό που υφίσταται πλέον στη Θράκη. Δηλαδή, θα υπάρχει ένα «επίσημο τζαμί» (μηδενικής αξίας για τους μουσουλμάνους) που θα ελέγχεται από το κράτος και εκατοντάδες μικρά τζαμιά, που δεν θα ελέγχονται από το κράτος και που θα συγκεντρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των πιστών. Ακριβώς όπως συμβαίνει στη Θράκη, με τον «ψευδο-μουφτή» να ασκεί τον κυριο­λεκτικό έλεγχο του μουσουλμανικού στοιχείου, και τον επίσημα-διορισμένο μουφτή, να εκφράζει μια μειοψηφία. Ασχέτως όμως των παραπάνω (που δεν είναι απόλυτο αν θα αποδειχτούν αληθι­νά ή όχι), ένα πράγμα είναι σίγουρο : Όλες αυτές οι απόψεις για το τζαμί στο Βοτανικό, που εδώ και χρόνια, κάποιοι κύκλοι σέρβιραν ως «θέσφατα» στην κοινή γνώμη, δε συμφωνούν ούτε στο ελάχιστο με τη γνώμη και τις προσδοκίες των ίδιων των μουσουλμάνων.

Άραγε, πώς ερμηνεύεται αυτή η χαοτική διαφορά; Άγνοια; Προπαγάνδα; Αφορμή για μίζες; Αναντιστοιχία απόψεων; Έλεγχος συνειδήσεων; Διεθνής συνομωσία; Ποιος ξέρει; Ο καθένας, ας εξετά­σει το θέμα και ας σχηματίσει τη γνώμη του.

Κ. Κ.

(ΣΤΟΧΟΣ-20/10/2016)

Περισσότερα »