Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Αλέξη, δεν είσαι σκακιστής, πιόνι είσαι!



Η ατάκα της εβδομάδας ανήκει στον πρωθυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα. «Αισθάνομαι σαν ένας σκακιστής που παίζει ταυτόχρονα σε δυο σκακιέρες, γιατί έχουμε ταυτόχρονα τις διαπραγμα­τεύσεις για το θέμα του ονόματος και τις κρίσι­μες διαπραγματεύσεις για το θέμα του χρέους», είπε ο Αλέξης Τσίπρας στον επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, με τον οποίο συναντή­θηκε στο Μέγαρο Μαξίμου την προηγούμενη Τετάρτη. Τόσο ικανοποιημένος είναι ο Αλέξης από τους χειρισμούς του στη θέση του πρωθυ­πουργού, που φαντασιώνεται ότι έχει γίνει ο ... Γκάρι Κασπάροφ της πολιτικής.

Και τόσο πολύ έχει αγαπήσει το είδωλό του, που δεν αντιλαμβάνεται ότι τον χρησιμοποιούν οι ξένοι σαν πιόνι στη δική τους παρτίδα και θε­ωρεί ότι έχει γίνει ο ίδιος σκακιστής!

Την ίδια στιγμή ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, με τη γνωστή αλαζονεία που τον δια­κρίνει, αυτοαναγορεύτηκε σε σημαντική επιστημονική οντότητα και προσωπικότητα επειδή -όπως είπε στη Βουλή- το 2016 εκφώνησε την ετήσια ομιλία του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης βαυκαλιζόμενος ότι στο ίδιο πανεπιστημιακό ίδρυμα έχει ιδρύσει το πρόγραμμα σπουδών.. scissors.

Και επειδή η μετριοφροσύνη είναι για τους μέ­τριους, μπροστά στον επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ ο Νίκος Κοτζιάς άρχισε να κομπάζει ότι έλυσε το Σκοπιανό και προανήγγειλε ότι τώρα είναι έτοιμος να λύσει «τα ζητήματα που εκκρεμούν εδώ και 30 μέχρι 80 χρόνια με την Αλβανία». Αν δεν ήταν τόσο... συγκρατημένος, μπορεί και να μας έλεγε ότι εί­ναι ο καλύτερος υπουργός Εξωτερικών των τε­λευταίων 100 ετών, ο αθεόφοβος. «Πριν πάω για διακοπές θα τα έχω τελειώσει, αλλιώς δεν έχει διακοπές», τόνισε ο κ. Κοτζιάς δηλώνοντας έτοιμος να κλείσει και το Αλβανικό. Μέσα στη μεγαλομανία του είναι ικανός να πιστεύει ότι οι Αμερικανοί μελετούν τις κινήσεις του, λες και αγνοούμε ότι οι υπάλληλοι των αμερικανικών διπλωματικών αποστολών ελέγχουν αν εφαρ­μόζει τον οδικό χάρτη των ενεργειών που του έχουν υποδείξει «τικάροντας» κάθε φορά το βήμα των υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων που ολοκληρώνονται.

Ο κόσμος το'χει τούμπα­νο, ότι η ελληνική κυβέρνηση στο Σκοπιανό και στο Αλβανικό κινείται βάσει χρονοδιαγράμμα­τος που έχουν σχεδιάσει οι Αμερικανοί, και αυ­τοί κρυφό καμάρι. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που ακούνε τον Ρέγκλινγκ να ανακοινώνει ότι τα μνημόνια θα διαρκέσουν μέχρι το 2059 -για άλ­λα 40 χρόνια δηλαδή- και αυτοί έχουν το θρά­σος να μιλούν για... καθαρή έξοδο. Έτσι είναι με τους χρήσιμους «ηλίθιους», με την πολιτική έν­νοια πάντα. Τους χρησιμοποιούν οι ισχυροί του πλανήτη σαν πιόνια για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους και εκείνοι νομίζουν ότι είναι σκακιστές! 

Πολ Tος
(ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ-17/06/2018)

ΦΑΚΕΛΛΟΣ Σκόπια (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ). Ήρωες και προδότες στα σύνορα της προδοσίας



Το πρόσωπα που επί τρείς δεκαετίες διαδραμάτισαν αρνητικό, θετικό αλλά και σκοτεινό ρόλο στο θέμα των Σκοπίων, τις ραδιουργίες και τα βρώμικα σχέδια των Αμερικανών αλλά και τα εγκληματικά λάθη της Αθήνας.
Ο Στίβεν Λάλας, η Βιργινία Τσουδερού και o γιός τού στρατηγού Ντερτιλή.

Από τον Γιάννη Κολοζώφ

Η Βιργινία Τσουδερού ήταν μία πολιτικός με φυλακισμένο το πάθος της για την Ελλάδα, αλλά ως υφυπουργός Εξωτερικών, την ταραγμένη περίοδο Μητσοτάκη, ταύτισε δυστυχώς το όνομά της με το μεγαλύτερο φιάσκο που σημειώθηκε ποτέ στην ΕΥΠ και μάλιστα με φόντο το ακανθώδες ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, που τότε πήρε σάρκα και οστά και που στην πορεία έγινε η αφορμή για να ρίξει την κυβέρνηση ο αμετανόητος Μεσσήνιος Σαμαράς. Η Βιργινία Τσουδερού, που απεβίωσε στα 94 χρόνια, «έδωσε» κατά λάθος «πακέτο» στην Ουάσινγκτον τον Ελληνοαμερικανό πράκτορα Στίβεν Λάλας, που εξαιτίας της παρέμεινε έγκλειστος για δώδεκα χρόνια στις αμερικανικές φυλακές, μέχρι τον Νοέμβριο του 2007, οπότε και απελάθηκε στην Αθήνα. Έκτοτε ζει στο περιθώριο, στη Χρυσούπολη Καβάλας.

Από τον Απρίλιο του 1993, την Τσουδερού βάρυνε το γε­γονός ότι άθελά της «κάρφωσε» τον Στίβεν Λάλας σε μία συνομιλία της με τον τότε πρέσβη μας στις ΗΠΑ, Χρήστο Ζαχαράκη, για μία άγνωστη πτυχή τού θέματος των Σκο­πίων, την οποία γνώριζαν μόνον οι Αμερικανοί. Η ίδια έδωσε εντολή να γίνει διάβημα, κάνοντας μνεία ενός άκρως απορρήτου εγγράφου που είχε σταλεί από τον πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Μάικλ Σωτήρχο, προς την Ουάσινγκτον!

Προβοκάτσια αίματος στα σύνορα από τους Γιάνκηδες

Οι Αμερικανοί -με βάση το αποκαλυπτικό έγγραφο- σχεδίαζαν αιματηρή προβοκάτσια στα σύνορα με τα Σκόπια, ανάλογη με εκείνη που έπραξαν το 1994 οι αγνοί πατριώ­τες της ΜΑΒΗ (Μέτωπο Απελευθερώσεως Βορείου Ηπεί­ρου) , σκοτώνοντας δύο Αλβανούς στρατιωτικούς στο αλ­βανικό φυλάκιο της Επισκοπής, ως αντίποινα για τις διώ­ξεις Μπερίσα στον εκεί Ελληνισμό. Μόνον που στην περί­πτωση των Σκοπίων η πλάστιγγα θα έγερνε υπέρ τους για να φανούν ως οι κυνηγημένοι και δολο­φονημένοι από τους «κακούς» Έλληνες. Στό­χος των ΗΠΑ, να κάνουν στη συνέχεια προ­τεκτοράτο τους τα Σκόπια, κάτι που πέτυχαν στη συνέχεια και πολλά χρόνια μετά με την ανακήρυξη του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρ­τητο κράτος. Τα αμερικανικά επεκτατικά σχέδια είχαν ήδη ξεκινήσει με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991. Τότε άνοιξε επί τούτου και ο «ασκός του Αιόλου» στη χερσόνησο του Αίμου, με έντονο μάλιστα ελληνικό ενδιαφέρον, αφού στα βόρεια της χώρας σχηματίστηκε ένα κρατίδιο που αυτοαποκαλούνταν «Δημοκρατία της Μακεδονί­ας».

Ο φλογερός πατριώτης Στίβεν Λάλας, έμελλε να προδοθεί εκ των έσω ...

Ο ταξίαρχος της ΕΥΠ, Αναξαγόρας Σπιτάς, που πλέον δεν ζει και ο οποίος υπηρετούσε στη Δι­εύθυνση Κατασκοπείας, ήταν ο κύριος «χειριστής» τού Στίβεν Λάλας εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης και ο άνθρωπος που έχει χρεωθεί παρασκηνιακά τη μετέπειτα αναφερόμενη «προδοσία» και τη σύλληψη -από τις αμερικανικές αρχές τον Απρίλιο του 1993- του Ελληνοαμερικανού υπαλλήλου της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ένα μέρος της θητείας του ο Λάλας υπηρέ­τησε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, όπου προ­σεγγίστηκε για πρώτη φορά από Έλληνες «πατριώτες», όπως τους χαρακτήρισε, στελέχη του ελληνικού προξε­νείου στη Σμύρνη. Ο Λάλας υπηρετούσε στο Τμήμα Επι­κοινωνιών και παρέδωσε συνολικά 50 απόρρητα έγγρα­φα αλλά και ονόματα Αμερικανών πρακτόρων. Την περίο­δο 1984-1985 υπηρέτησε στο Βελιγράδι και το 1985 με­τατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμενε ως και το 1989.

Ο μεγαλύτερος Έλληνας «κατάσκοπος»

Θεωρούνταν ο μεγαλύτερος Έλληνας «κατάσκοπος», το κύριο κλειδί τής ελληνικής μυστικής διπλωματίας. Έδι­νε συνεχώς απόρρητα στοιχεία στις ελληνικές αρ­χές. Εκείνη την περίοδο, «σύνδεσμος» του Λάλας με την ΕΥΠ ήταν ένας αντισυνταγματάρχης, ο οποίος συναντούσε τον Ελληνοαμερικανό κατάσκοπο στην περι­οχή τής Καβάλας, όπου υπήρ­χε κλιμάκιο της ΕΥΠ. Ο Λάλας ταξίδευε συχνά από την Κωνσταντινούπολη στη Χρυσούπολη Καβάλας για να δει την οικογένειά του, μεταφέροντας παράλληλα στον αξιωματικό τής ΕΥΠ, απόρρητα στοιχεία. Ο «χειριστής» τού Λάλας εκείνη την περίοδο μετατέθηκε αργότερα στο Πολεμικό Μουσείο, απ' όπου και αποστρατεύθηκε.

Ο «πληροφοριοδότης» και ο «σύνδεσμος»

Το 1989 ο Λάλας μετατέθηκε για λίγο στην Ταϊβάν και τον Δεκέμβριο του 1990 τοποθετήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων (ΜΕΠ) της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο Λάλας άρχισε να παραδίδει πάλι στις ελληνικές αρχές απόρρητα σήματα μεταξύ πρεσβείας ΗΠΑ και αμερικανικών υπηρεσιών -κυρί­ως του υπουργείου Εξωτερικών- στην Ουάσινγκτον. «Σύνδεσμος» της ΕΥΠ με τον Στίβ Λάλας ορίστηκε τότε ο Αναξαγόρας Σπιτάς. Ο ταγματάρχης που καταγόταν από το Ρέθυμνο διατηρούσε -σύμφωνα με πρώην συναδέλφους του- στε­νές σχέσεις με το περιβάλλον του τότε πρωθυπουργού, κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Θεωρούνταν έμπειρος αξιωματικός και διορίστηκε προϊστάμενος της Α’ Διεύθυνσης Κατασκοπείας και Συλλογής Πληροφοριών τής ΕΥΠ. Κύρια αποστολή του ο χειρισμός του «υπερπολύτιμου» Στίβεν Λάλας. Ο Αναξαγόρας Σπιτάς ήταν ο μυστηριώδης «ταγματάρχης» τον οποίο αξιωματικοί τού FBI μνημόνευαν ως «σύνδεσμο» με τον Λάλας, χωρίς όμως ποτέ να αποκαλύπτουν το όνομά του. Ο Λάλας, όπως πρόεκυψε από την έρευνα των Αμερικανών, τη διετία 1991-1993, έδωσε συνολικά 240 απόρρητα έγγραφα στην ελληνική πλευρά.

Το μοιραίο λάθος

«Η μοιραία στιγμή για τη δράση του ήλ­θε στις 26 Φεβρουάριου 1993. Η τότε υφυπουργός Εξωτερικών, Βιργινία Τσουδερού, ενημέρωσε τον τότε πρέ­σβη μας στις ΗΠΑ, κ. Χρήστο Ζαχαράκη, για μία άγνωστη πτυχή τού θέματος των Σκοπιών, την οποία γνώριζαν μόνον, οι Αμερικανοί. Είχαν συντάξει μάλιστα σχετικό υπεραπόρρητο έγγραφο, που είχε σταλεί από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα στην Ουάσινγκτον. Τότε εί­ναι που αρχίζει και το κατασκοπευτικό θρίλερ. Ο Αμερικανός αξιωματούχος Ντέιβιντ Ράνσομ άρχισε να αντιλαμβά­νεται ότι κάτι συμβαίνει στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και ανέθεσε στον Τζον Κουατρόκι, αξιωματικό του FBI, να διερευνήσει την υπόθεση. Ο Κουατρόκι ήλθε στην Ελλάδα στις 23 Μαρτίου 1993 και εστίασε αμέσως το ενδιαφέρον του σε επτά υπαλλήλους της πρεσβεί­ας, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα εισό­δου στη Μονάδα Επικοινωνίας Προ­γραμμάτων (ΜΕΠ) και πρόσβαση στα απόρρητα έγγραφα. Σε αυτόν τον χώρο τοποθετήθηκαν από το FBI οι κάμερες που «έπιασαν» τελικά τις κινήσεις του Λάλας και τεκ­μηρίωσαν την κλοπή στοιχείων.

Στις 28 Απριλίου 1993, κλή­θηκε από την υπηρεσία του να ταξιδέψει στη Βιρτζίνια για να ενημε­ρωθεί τάχα για ένα σημαντικό θέμα που σχε­τίζεται με τρο­μοκρατικές ορ­γανώσεις. Μό­λις κατέβηκε από το αερο­πλάνο συνελήφθη. Στελέχη της ΕΥΠ υποστηρίζουν σήμερα ότι «οι πληροφορίες του Λάλας διοχετεύονταν άκρι­τα σε στελέχη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με τα οποία τα αρμόδια στελέχη της ΕΥΠ διατηρούσαν προσωπικές σχέσεις. Οι πληροφορίες του Λάλας άρχισαν να μοιράζονται σαν φέιγ βολάν, χωρίς καμία επεξεργα­σία. Και τότε έγινε το λάθος με την αναφορά της κυρίας Τσουδερού, που πρόδιδε την εκ των έσω ενημέρωση». Η θεωρία για συνδυασμό λαθών στην υπόθε­ση Λάλας ενισχύεται από το γεγονός ότι ο δικηγόρος του Λάλας, Τζον Σουεράινγκ, δεν μίλη­σε ποτέ για προδοσία αλλά για «ακούσια ενέργεια», που οδή­γησε στη σύλληψή του.

Στον Λάλας δόθηκε χάρη υπό περιοριστικούς όρους ως τον Ιούλιο του 2010. Επέστρεψε στην Ελλάδα στις 25 Νοεμβρί­ου του 2007, έπειτα από γρα­πτές διαβεβαιώσεις του Έλλη­να υπουργού Δικαιοσύνης, Σωτήρη Χατζηδάκη, ότι η ελληνική κυβέρνηση θα αποδεχόταν οποιαδήποτε απόφαση των αμερι­κανικών δικαστηρίων, σχετικά με την χάρη που δόθηκε στον καταδικασθέντα. Ο Αναξαγόρας Σπιτάς αποστρατεύθηκε το 1993 από την ΕΥΠ, μετά τις εκλογές τού Οκτω­βρίου, και απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών, ύστερα από πολύχρονη μάχη με ανίατη ασθένεια. Η συμβολή τού Λάλας πάντως ήταν μεγάλη και στην υπόθεση της ελληνοτουρ­κικής κρίσης τον Μάρτιο του 1987. Τα στοιχεία που έδωσε ήταν καθο­ριστικά για τις ελληνικές διπλωμα­τικές και στρατιωτικές κινήσεις της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου και την επιτυχή έκβαση για την Ελλάδα.

Το «Χρυσόμαλλο Δέρας» του γιου του ήρωα της Κύπρου, στρατηγού Νικόλαου Ντερτιλή

Τα ξημερώματα της 17ης Αυγούστου του ΄93 παρατηρήθηκε ασυνήθιστη κίνηση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Το πλοίο «Βισκάουντες Μ.» μόλις είχε δέσει. Με­τέφερε Έλληνες που είχαν εγκλωβι­στεί στο Σοχούμι της Αμπχαζίας, τη σπαρασσόμενη πατρίδα την οποία εί­χαν μόλις εγκαταλείψει. Ο πλοίαρχος που έβαλε ρότα για την απόρρητη και επικίνδυνη αποστολή ήταν ο ανώτε­ρος αξιωματικός τού Πολεμικού Ναυ­τικού, Βασίλης Ντερτιλής, γιος τού αξιωματικού της 21ης Απριλίου 1967, Νικόλαου Ντερτιλή. Η επιχείρηση όμως έγι­νε με την πολιτική ευθύνη της Βιργινίας Τσουδερού, υφυ­πουργού Εξωτερικών, τότε. Η επιχείρηση αυτή, που πήρε την ονομασία «Χρυσόμαλλο Δέρας», ήταν η πιο γνωστή αποστολή που είχε αναλάβει ο Ντερτιλής, ο οποίος τον Δε­κέμβριο του 2012 πέθανε από εγκεφαλικό ανεύρυσμα στο Λιντς της Αυστρίας, όπου ζούσε με τη δεύτερη σύζυγό του και τις κόρες τους. Ήταν ο μοναχογιός τού στρατηγού Ντερτιλή, καταδικασμένου για τον θάνατο του Μιχάλη Μυρογιάννη έξω από το Πολυτεχνείο, ο οποίος δεν ζήτησε πο­τέ χάρη από τη «Δημοκρατία» των πολιτικών. Εκτός από γιος τού πατέρα του, όμως, ο Βασίλης Ντερτιλής ήταν αξιω­ματικός που είχε αναλάβει επικίνδυνες αποστολές, κυρίως στα Βαλκάνια ,τη «σημαδιακή» δεκαετία του ΄90. 

Ήταν «πα­ρών» όταν άλλαζε ο γεωπολιτικός χάρτης της περιοχής, πα­ρατηρητής και σε ορισμένες περιπτώσεις κομμάτι στο ιστο­ρικό πάζλ που διαμορφωνόταν. Η μόνη αποστολή για την οποία είχε μιλήσει δημόσια ο Βασίλης Ντερτιλής ήταν το «Χρυσόμαλλο Δέρας». «Μπήκαμε σε ένα λιμάνι (σ.σ. στο Σο­χούμι) που δεν είχε μπει ξένο πλοίο εδώ και ενάμιση χρόνο», έλεγε το πρωί τής 18ης Αυγούστου του 1993, λίγες ώρες μετά το αίσιο τέλος της επιχείρησης. «Το 80% των κτηρίων είναι ισοπεδωμένο. Μέσα σε μια νύχτα, σχεδόν, σφραγίσα­με τα διαβατήρια των Ελλήνων και φύγαμε», περιέγραφε. Το σχέδιο προέβλεπε τον απεγκλωβισμό των μελών τής ελληνι­κής κοινότητας του Καυκάσου, που είχαν βρεθεί στα διασταυρούμενα πυρά Αμπχάζιων και Γεωργιανών και την εγκατάστασή τους στη συνέχεια στη Θράκη, με στόχο την ενίσχυση του χριστιανικού πληθυσμού σε κρίσιμες περιο­χές. Το κρίσιμο σημείο της όλης επιχείρησης, όμως, ήταν να μπουν οι άνθρωποι του νόστου στο «Βισκάουντες Μ.». 

Εκεί τη λύση έδωσε ο Ντερτιλής. Εξαγόρασε μία ομάδα ανταρ­τών, που διέθεταν όμως ένα τεθωρακισμένο όχημα και οι οποίοι προκάλεσαν ένοπλη σύγκρουση στην περιοχή τού λιμανιού. Η μάχη αυτή ήταν ο αντιπερισπασμός που χρειαζό­ταν για να μπουν οι 1.013 «αργοναύτες» από την Αμπχαζία στο πλοίο που τους έφερε τελικά στην Ελλάδα. «Χρειάσθηκε να κάνουμε έναν πόλεμο...», έλεγε λίγες ημέρες αργότε­ρα, στο αποχαιρετιστήριο τραπέζι προς τους συνεργάτες του στην αποστολή, στην πλατεία της Καισαριανής, ενώ κάπνιζε ένα από τα αγαπημένα του cohibas. Πολλοί, που τον αποκαλούσαν «Έλληνα 007», έβλεπαν κοινά σημεία του με τον κινηματογραφικό υπερπράκτορα: ήταν γοητευτικός, μπον βιβέρ και με κοσμοπολίτικο αέρα.

(ΜΑΚΕΛΕΙΟ-12/06/2018)

Κύριε διευθυντά,



μόνο υπέρ της Ελλάδας μπορούν να λειτουργήσουν οι τσαμπουκάδες Ερντογάν στους Αυστριακούς. Να καταλάβουν λίγο  και οι Κεντροευρωπαίοι τι θα πει να σε απειλούν χωρίς λόγο οι Τούρκοι και να διεκδικούν πράγματα στα οποία δεν έχουν λόγο...

Ω.
(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-11/06/2018)

Θρίλερ χωρίς τέλος για τα F-35



ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ

ΕΝΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ και στρατιωτικό θρίλερ αντάξιο ψυχροπολεμικών σενα­ρίων εξελίσσεται τις τελευταίες μέρες με επίκεντρο την παραλαβή των αόρα­των μαχητικών F-35 από την Τουρκία. Και, όπως φαίνεται, το θρίλερ θα καταλήξει προσωρινά σε μια «σολομώντεια λύση», η οποία θα αφήσει ανοιχτά τα μέτωπα για τη συνέχεια. Δηλαδή, την τυπική παράδοση των αεροσκαφών στην τουρκική αεροπορία, αλλά επί αμερικανικού εδάφους, κάτι που θα επιτρέψει στην Ουάσιγκτον να ελέγχει το παιχνίδι για αρκετούς μήνες.

Όπως έχει αναδείξει από τον πε­ρασμένο Φεβρουάριο η «Νέα Σελί­δα», η υπόθεση των μαχητικών F-35 βρέθηκε από το 2017 στην «καρδιά» της επιδείνωσης των σχέσεων ΗΠΑ - Τουρκίας. Πέρσι, μάλιστα, η απόφαση του Ερντογάν να προχωρήσει σε πα­ραγγελία ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-400 προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο «σύστημα» της Ουάσιγκτον, με κορυφαία στελέχη του Πε­νταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ζητούν από τον Ντόναλντ Τραμπ να ακυρώσει το πρόγραμμα των τουρ­κικών F-35 ως αντίποινα.

Συμβάσεις 10 δισ. δολαρίων

Βέβαια, η παραγγελία των τουρκικών F-35 είναι πολύ δύσκολο να ακυρωθεί, καθώς συνοδεύεται από διεθνείς συμβάσεις ύψους 10 δισ. δολαρίων με τη Lockheed Martin αλλά και από ένα πρόγραμμα συμπαραγωγής που έχει υπογράψει η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση. Ωστόσο, οι Αμερικανοί έχουν τα δικά τους όπλα. Και στην πε­ρίπτωση αυτή διεμήνυσαν στην Άγκυρα ότι μπορεί να αναστείλουν ή να καθυστερήσουν τις παραδόσεις. Από την πλευρά του ο Ερντογάν, ο οποίος επιθυμούσε να εντάξει την παράδοση των νέων μαχητικών στην προεκλογι­κή του ατζέντα, υπολόγιζε να διαφη­μίσει τα F-35 στην πολιτική του πε­λατεία που ήταν προγραμματισμένη για τις 21 Ιουνίου, δηλαδή λίγα 24ωρα πριν από τις εκλογές στην Τουρκία.

Η κόντρα, ωστόσο, σοβούσε, με την Άγκυρα να επιμένει στους S-400 και στα F-35. Τις προηγούμενες μέρες, μάλιστα, Τούρκοι αξιωματούχοι και ο ίδιος ο Ερντογάν απείλησαν ανοιχτά την Ουάσιγκτον ότι θα στραφούν σε άλλες επιλογές (Ρωσία) αν οι ΗΠΑ αρνηθούν να παραδώσουν τα F-35 στην ώρα τους. Εκεί, βέβαια, οι ΗΠΑ μίλη­σαν με τη δική του γλώσσα, τονίζο­ντας σε επίσημη ανακοίνωση του Στέ­ιτ Ντιπάρτμεντ ότι αν δεν ανασταλεί η αγορά των S-400, η παράδοση των F-35 θα έχει εμπόδια. Υπενθύμισαν δε στην Άγκυρα ότι κατά το παρελθόν έχουν ακυρώσει πλήρως εξοπλιστικές παραγγελίες, ακόμη και σε σημαντι­κούς σύμμαχους, όταν οι σχέσεις επιδεινώνονται. Τέτοια παραδείγματα εί­ναι τα F-16 του Πακιστάν αλλά και τα αντιτορπιλικά Kidd προς το Ιράν λίγο πριν από την πτώση του σάχη.

Η προοπτική ματαίωσης της προ­εκλογικής φιέστας του Ερντογάν για τα F-35 οδήγησε τελικά την Τουρκία σε αναδίπλωση. Η Άγκυρα ανακοίνω­σε ότι θα καθυστερήσει την παραλαβή των S-400 από εννέα μήνες έως έναν χρόνο. Στο παρασκήνιο, δε, ενημέρω­σε τις ΗΠΑ ότι πιθανότατα οι πύραυλοι να παραμείνουν ανενεργοί για ένα διάστημα μετά την παραλαβή τους. Πρόκειται για μια λύση που θυμίζει και την ελληνοκυπριακή «περιπέτεια» με τους S-300, που αγοράστηκαν από την Κύπρο, για να παραδοθούν τελικά στην Ελλάδα και να ενεργοποιηθούν σχεδόν μία δεκαετία μετά την παρα­λαβή τους...

Με τον τρόπο αυτό ο Ερντογάν κα­λύπτει τους Ρώσους, που θα λάβουν την παραγγελία -και τα χρήματα-, κα­λύπτει εν μέρει τις απαιτήσεις των ΗΠΑ, ενώ κρατάει στην... τσέπη του το ανοιχτό ενδεχόμενο κάποια στιγμή να ενεργοποιήσει το αντιαεροπορικό σύστημα. Κυρίως όμως να παραλάβει τα F-35...

Πρόγραμμα εκπαίδευσης

Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί θα παραδώσουν τα αεροσκάφη, αλλά σε έδαφος των ΗΠΑ για αρκετούς μή­νες, όσους, δηλαδή, θα διαρκέσει το πρόγραμμα εκπαίδευσης, όπως είχε αποκαλύψει η «Νέα Σελίδα» πριν από τρεις εβδομάδες. Μάλιστα, η αρχική παράδοση θα αφορά σε μόλις 2-3 μαχητικά, με τις παραδόσεις του έτους να μην ξεπερνούν τις 10. Έτσι, οι ΗΠΑ θα μπορούν να ελέγχουν τη συμμόρ­φωση των συμμάχων τους στην Άγκυρα και να κινούνται αναλόγως.

Τα τουρκικά F-35, εκτός από την Ελλάδα, απασχολούν και το Ισραήλ, που άρχισε προ μηνών όχι μόνο να τα παραλαμβάνει -σε δικό του έδαφος-, αλλά και να τα χρησιμοποιεί πρόσφα­τα σε επιχειρήσεις. Το Ισραήλ επιθυ­μεί να παραμείνει η μόνη χώρα στη Μέση Ανατολή που θα έχει στην κα­τοχή της F-35 έτσι ώστε να διατηρή­σει το στρατιωτικό του πλεονέκτημα. Μάλιστα, πριν από μερικές μέρες στην Ουάσιγκτον πραγματοποιήθηκαν επα­φές Αμερικανών και Ισραηλινών αξιωματούχων γύρω από το λογισμικό που θα επιτρέπει την αναβάθμιση των ικανοτήτων των F-35. Η πολεμική αε­ροπορία του Ισραήλ αναμένεται να παραλάβει το σχετικό λογισμικό που θα βελτιώνει την απόδοση των αερο­σκαφών του τον Ιούλιο, επιθυμώντας παράλληλα οι ΗΠΑ να παραδώσουν στην Άγκυρα τα αεροσκάφη χωρίς το λογισμικό.

Σε κάθε περίπτωση, το θρίλερ θα συ­νεχιστεί...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ-gdascalopoulos@gmail.com
 (ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ-10/06/2018)

Σεξ, Τσίπρας και σπέρμα! Τι... παρούσες, τι παρακμή, τι π@@στηδ@ς. Από π... αρχίζουν και τα τρία



Δεν θα γράψω πολλά! Έχω πολλούς φίλους ομοφυλόφιλους! Τους αγαπάω και με αγαπάνε! Δεν κάνω διακρίσεις στους ανθρώπους! «Όλοι έχου­με κάποιο κουμπί, τίποτα δεν είναι ντροπή», τραγουδούσε και η Πωλίνα! Αυτό που ξεχωρίζω όμως στους φίλους μου και στους συνάνθρωπους μου είναι η αξιοπρέπεια τους. Αυτό που είδα στα δελτία από την φετινή παρέλα­ση κάθε καρυδιάς καρύδι, ήταν η απόλυτη έλλειψη αξι­οπρέπειας. Αγόρια να δηλώνουν... παρούσες, με μαλλιά ροζ, μαντραχαλαίοι αξύριστοι με τακούνια και στενά εσώρουχα. Παρούσες όλες αυτές στη πλατεία Συντάγματος, απούσες όμως οι μανάδες τους!

Αλήθεια σκέφτηκα, πως άραγε θα ένιωθαν αυτές να βλέπουν τα παιδιά τους σε ζωντανή σύνδεση, το αίμα τους; Μετά σκέφτηκα κάτι άλλο, κάτι πιο σοβαρό. Όλα αυτοί στις εκλογές θα ρίξουν δαγκωτό Τσίπρα! Δεν τους ενδιαφέρει το όνομα των Σκοπίων, οι δυο αιχμάλωτοι στρατιωτικοί μας, οι προκλήσεις των Τούρκων, το νέο σκληρό μνημόνιο που θα ψηφιστεί μέσα στην εβδομάδα. Τους ενδιαφέρει μόνο η ικανοποίηση του προσωπικού τους πάθους! Στην διαδι­κασία αν κάποιος από αυτούς έχει υπηρετήσει δεν θα μπω! Άντε και του χρόνου παρούσες!

(ΜΑΚΕΛΕΙΟ-11/06/2018)

Πώς τα funds γίνονται τράπεζες



Η κρίση αμφισβήτησε σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες του τρα­πεζικού συστήματος διεθνώς. Τι κι αν στη χώρα μας οι τράπεζες δεν είναι αυτές που δημιούργησαν τις συν­θήκες της κρίσης, δεν ήταν υπεύθυνες για το πρόβλημα. Τελικώς υπέστησαν το αποτέλεσμα της κρίσης με τρόπο οδυνηρό. Το ζήτημα είναι πως οι συ­νεχείς προσπάθειες εξυγίανσης και τελικώς υπερρύθμισης των τραπεζών σε όλη την Ευρώπη οδήγησαν σε μία σημαντική αμφισβήτηση του ίδιου του τραπεζικού συστήματος με διαφορετικά χαρακτηριστικά σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.E.

Άλλα χαρακτηριστικά προσέλαβε η τάση στην Ελλάδα, άλλα στην Κύπρο και άλλα στη Γερμανία. Η αμ­φισβήτηση ωστόσο είναι παντού πα­ρούσα, αφού το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα στο σύνολό του δεν είναι σε θέση παρά να διασφαλίσει καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ ανά άτομο ανά τράπεζα. Και τι κάνει ο Κύπριος καταθέτης, για παράδειγμα, που εν πολλοίς έχασε τις οικονομίες του; Αποταμιεύει αλλού, έκτος E.Ε. και σε χώρες που είναι πραγματικό ερωτηματικό πώς και γιατί τις επιλέγει, όπως χώρες αρα­βικές η χώρες της Ασίας. Σε ό,τι αφορά τον Έλληνα καταθέτη, τα πράγματα εί­ναι ακόμη πιο περιοριστικά, έχοντας το πρόβλημα των capital controls και έχοντας ήδη αποσύρει τα μετρητά του από τις τράπεζες. Ο Έλληνας καταθέτης δεν επαναφέρει τις οικονομίες από το στρώμα στα γκισέ των τραπεζών, είτε γιατί τις ξόδεψε σε φόρους, είτε γιατί φοβάται πως θα του κατασχεθούν. Σε ό,τι αφορά τον Γερμανό καταθέτη, εδώ ο προβληματισμός έχει ήδη αρχίσει να δημιουργείται από τη στιγμή που η Deutsche Bank έχασε το υψηλότατο αξιόχρεο από τους οίκους. 

Καθώς λοιπόν τα χρήματα των καταθετών κινούνται προς άλλες κατευθύνσεις, χάνεται και ο ρόλος των δανειστών από τις ίδιες τις τράπεζες. Και έτσι funds ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, που υπό όρους και υπό προϋποθέσεις χρηματοδοτούν δραστηριότητες. Ποια είναι όμως η σημαντική αλλαγή: Η τράπεζα δεν όριζε την ιδιοκτησία της επιχείρησης. Το fund μοιραία κινείται με την αίρεση μετόχου στη δραστηριότητα που χρηματοδοτεί. 'Έτσι αλλάζει σταδιακά ο συνολικός επιχειρηματικός χάρτης της Ευρώπης, αποτέλεσμα μιας υπερρύθμισης την οποία οι θεσμοί επιβάλλουν μην μπορώντας να πράξουν αλλιώς.

Της Ειρήνης Σακελλάρη-esakelnaftemporiki.gr
(ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ-11/06/2018)

Κανένα κέρδος στο Σκοπιανό! Να σταματήσει τώρα το ξεπούλημα!


Του Κυριάκου Βελόπουλου * 

Δυστυχώς, συνεχίζουμε να ασχολούμα­στε με το θέμα των Σκοπίων. Γράφουμε, δυ­στυχώς, καθώς οι διαπραγματεύσεις συνε­χίζονται μεν, με άγνωστο το αποτέλεσμα δε. Τι εννοούμε όμως με το αποτέλεσμα; Το τελικό όνομα; Όχι, δεν έχουμε αυτό στο μυα­λό μας. Το εθνικό συμφέρον έχουμε, που δεν το βλέπουμε. Ας το αναλύσουμε λίγο. 

Αυτήν τη στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση διαπραγματεύεται, και μάλιστα με ασφυκτι­κή πίεση από τους «φίλους» μας και «συμ­μάχους» μας, για εκχώρηση του ονόματος. Όποια κι αν θα είναι η τελική ονομασία, το δεδομένο είναι πως το όνομα «Μακεδονία» θα εκχωρηθεί. Είτε Νέα είτε Βόρεια... Μα­κεδονία θα βαπτιστεί. Άλλωστε στο ΠΓΔΜ το Μ σημαίνει Μακεδονία. 

Το θέμα είναι πως σε μία διαπραγμάτευ­ση όταν δίνεις, κάτι παίρνεις. Εμείς λοιπόν δίνουμε το όνομα «Μακεδονία». Τι παίρ­νουμε; Ποιο είναι το συμφέρον της Ελλά­δας αυτήν τη στιγμή; 

Για να το πούμε σχηματικά (αν κι αντάλ­λαγμα για το ξεπούλημα της ιστορίας μας δεν υπάρχει) και για χάρη της συζήτησης, παίρνουμε χάρισμα το χρέος της Ελλάδας; Παίρνουμε χρήματα; Παίρνουμε λύση στο Αιγαίο ή στο Κυπριακό; 

Κανείς δεν ξέρει, διότι κανείς δεν λέει. 

Έχουμε μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (οι ΑΝΕΛ προκλητικά δεν σχολιάζουν το ζήτη­μα), η οποία διαπραγματεύεται και συζητά, με τη Βουλή και τον λαό στο σκοτάδι. Δεν υπάρχει εθνική γραμμή, υπάρχει μόνο κυ­βερνητική γραμμή. Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ; Σίγουρα θα φταίει για το αποτέλεσμα; 

Φταίει όμως και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ που (σε καλύτερες εποχές για την Ελλάδα) δεν διαπραγματεύτηκαν, αλλά φρόντισαν η «καυτή πατάτα» να πέφτει στην επόμενη κυβέρνηση, μέχρι που φτάσαμε στο παρόν. 

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήθελε σύνθετη ονομασία. Επί Σημίτη το ίδιο. Επί Καραμανλή και Παπανδρέου το ίδιο. Επί Σαμαρά το ίδιο. Όταν λοιπόν ξεκινάς διαπραγμάτευση κι έχεις ήδη υποχωρήσει, το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό. 

Εμείς στην Ελληνική Λύση πιστεύουμε πως πρέπει να μη δοθεί το όνομα «Μακεδο­νία» με κανέναν προσδιορισμό, είτε γεω­γραφικό είτε χρονικό. Τι Νέα Μακεδονία, τι Βόρεια Μακεδονία. Το όνομα δίδεται. 

Δεν πρέπει επ’ ουδενί να δοθεί το όνο­μα, καθώς μαζί με αυτό ακολουθούν η ιστορία, η γλώσσα, το έδαφος. Ανοίγουμε μία κερκόπορτα μόνο και μόνο επειδή το ΝΑ­ΤΟ φοβάται την κάθοδο της Ρωσίας στα Βαλκάνια. 

Εμείς στην Ελληνική Λύση, πιστεύουμε πως πρέπει να σταματήσουμε τις συζητήσεις επί του ονόματος καθώς δεν κερδίζου­με κάτι. Δεν είναι συναισθηματικό το θέμα, μόνο. Είναι απτό. Χάνουμε, το ξέρουμε, και δεν κερδίζουμε τίποτα. 

Ας ξυπνήσουνε, επιτέλους, οι ένοικοι του Μαξίμου, είτε ροζ, είτε γαλάζιοι, είτε πράσινοι κ.λπ. 

* Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης 
(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-09/06/2018)

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ 15 ΣΕΠ. 2010

ΠΑΡΟΝΤΕΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Photobucket
 
Support : ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Copyright © 2013. ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ Published by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Proudly powered by Blogger