Πρόσφατα Άρθρα Διαβάστε τις τελευταίες αναρτήσεις μας

Ομολογεί ότι επί της ουσίας έχει χάσει τη δεδηλωμένη
















Ο Πρωθυπουργός βρίσκεται σε οριακό σημείο καθώς για πρώτη φορά δείχνει ότι έχει απολέσει την εικόνα της επιθετικής αυτοπεποίθησης που τον διέκρινε από την πρόωρη νεανική εμφάνισή του στον δημόσιο βίο της χώρας. Αποπνέει εικόνα αβεβαιότητας, ανασφάλειας και αποθάρρυνσης. Την εικόνα ανθρώπου που δεν ελέγχει πλέον τις καταστάσεις, που αυτές τον ξεπερνούν και περπατά με αβέβαιο βήμα σε σαθρό έδαφος.

Δεν είναι αυθαίρετοι και κακόβουλοι οι ανωτέρω ισχυρισμοί. Αναδύονται και αιτιολογούνται από το πρωτοφανές γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός ζήτησε στο υπουργικό συμβούλιο τη δέσμευση των ΑΝΕΛ (υπουργών και βουλευτών) να μη ρίξουν την κυβέρνηση, με το να υπερψηφίσουν την πρόταση μομφής που θα καταθέσει η ΝΔ εν ευθέτω χρόνω, μετά τα μέσα Δεκεμβρίου, οπότε δεν υπάρχουν θεσμικές δεσμεύσεις. Έκκληση που γίνεται για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία.

Το σημαντικότερο ωστόσο είναι ότι με non paper, το Μαξίμου δημοσιοποίησε την σχετική έκκληση (δηλαδή παράκληση). Λογική η ανασφάλεια καθότι μια κατακερματισμένη κυβέρνηση προσπαθεί αλλόφρονη να συγκεράσει αντίρροπες συνιστώσες: Να συγκρατήσει τις οικείες ψήφους ώστε να μην στηρίξουν την πρόταση Μομφής της ΝΔ (ενώ κάποιες εξ αυτών θα τις χάσει κατά την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών) και παράλληλα να έλξει κάποιες από τις αντιπολιτευτικές, να στηρίξουν τη συμφωνία, ενώ δεν θα στηρίξουν την κυβέρνηση στην πρόταση μομφής. 

Αυτά συμβαίνουν όταν χτίζεις στην άμμο - κυβερνητικά - παλάτια. Καταρρέουν στην ελάχιστη δόνηση. Η κυβέρνηση ζει το σύνδρομο της Πομπηίας, όπου το ρόλο του ηφαίστειου παίζει το Μακεδονικό. Δεν είναι η μοναδική αντίθεση αυτή, αλλά λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής των εσωκυβερνητικών δονήσεων. Το πλέον αξιοσημείωτο γεγονός δεν είναι καν ο συνήθης καυγάς ανάμεσα σε Καμμένο και Κοτζιά, καθώς έχει ξαναϋπάρξει, και απλώς αυτή τη φορά εκφράστηκε σε υψηλότερη ένταση. Το αξιοσημείωτο σημειολογικά είναι ότι για πρώτη φορά οι αντιθέσεις είδαν ταχέως και απροσκόπτως το φως της δημοσιότητας.

Να θυμίσουμε ενδεικτικά ότι κατά το άφρον Καλοκαίρι του 2015 προετοιμάζονταν για εκτρωματικές παραθεσμικές και εξωσυνταγματικές εκτροπές. Ο Καμμένος δήλωνε ότι την εσωτερική τάξη της χώρας θα τη διαφυλάξει ο στρατός (γιατί προφανώς περίμεναν λαϊκή έκρηξη, με όσα τραγικά θα γίνονταν από τον «ξαφνικό θάνατο» του ευρώ που προγραμμάτιζαν). Παράλληλα η βουλευτής των ΑΝΕΛ Σταυρούλα Ξουλίδου (έχοντας την άδεια του Καμμένου), αποκάλυπτε ότι στρατιωτική φαρμακοβιομηχανία είναι έτοιμη να τροφοδοτήσει την ελληνική αγορά με 45 φάρμακα πρώτης ανάγκης για τους επόμενους 10 μήνες αν παραστεί ανάγκη (γιατί όπως όλες οι αγορές έτσι και αυτή των φαρμάκων θα είχε κλείσει για τη χώρα, καθώς δεν θα βρισκόταν βιομηχανία όπου γης να δεχθεί τα IOUs του Γιάνη), ενώ ο Πρωθυπουργός επισκεπτόταν εκτάκτως και άνευ πειστικής αιτιολογίας, το Πεντάγωνο.

Και όμως, ενώ ετοίμαζαν μια ιστορική μεταβολή για τη χώρα, δεν είχε διαρρεύσει το παραμικρό. Όλοι είχαμε επικεντρωθεί στην διαπραγμάτευση του Γιάνη χωρίς να γνωρίζουμε, έως την κήρυξη του δημοψηφίσματος, τι προγραμμάτιζαν, παρότι υπήρξαν οι προαναφερθείσες δηλώσεις που θα έπρεπε να υποψιάσουν. Η σύμπνοια και η μυστικότητα που διακατείχε τα κυβερνητικά στελέχη ήταν πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα, σε βαθμό σχεδόν μυστικιστικό, που θα τη ζήλευε και το ΚΚΕ. Τώρα σε εποχή κλονισμού, απαξίωσης, αποθάρρυνσης και αμφιβολίας, οι εκρηκτικοί διάλογοι του υπουργικού έγιναν αυτοστιγμής φειγ βολαν.

Η κυβέρνηση, μετά και την έκκληση του Πρωθυπουργού, επί της ουσίας έχει τελευτήσει τον βίον, παρότι ο δυτικός παράγων θα την πιέσει να κρατηθεί σερνάμενη, ώστε να περάσει η συμφωνία.

Μετά την Τασία Χριστοδουλοπούλου, και ο Γιώργος Σταθάκης χθες άφησε να υπονοηθεί ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να μακροημερεύσει ως κυβέρνηση ανοχής, εφόσον την εγκαταλείψουν οι ΑΝΕΛ. Δεν είναι καθόλου δεδομένο. Αυτό μπορεί να ισχύει για κυβερνήσεις δυτικών ευημερουσών κοινωνιών που δεν ταλανίζονται από τα προβλήματα της πτωχευμένης Ελλάδας. Εδώ πέραν του ότι δεν μας διακατέχει η σχετική θεσμική κουλτούρα, τα προβλήματα είναι τόσο σαρωτικά που κονιορτοποιούν συμπαγείς κυβερνήσεις αυξημένης πλειοψηφίας - πόσο μάλλον αδύναμες μειοψηφίας. Μια κυβέρνηση ανοχής δεν θα κρατούσε ούτε μήνα. Απομένει να δούμε πόσο θα κρατήσει η παρούσα, που εμμέσως ομολογεί ότι επί της ουσίας έχει χάσει τη δεδηλωμένη.

Του Γιάννη Σιδέρη
liberal.gr

Ό Καμμένος ώς Πρωθυπουργός















ΕΙΝΑΙ πραγματικά θλιβερή ή εΐκόνα τών στελεχών τού Σύριζα άλλά καί τών κυβερνητικών έφημερίδων, όπως ή Εφημερίδα τών Συντακτών, καθώς όργίζονται έναντίον του Πάνου Καμμένου ένώ δέν άντιλαμβάνονται ή προσποιούνται πώς δέν άντιλαμβάνονται τήν ύπερέχουσα θέση του μέσα στήν κυβέρνηση. 

Ό Καμμένος όμως δέν είναι ένας άπλός ύπουργός άλλά είναι συγκυβερνήτης, δηλαδή συμπροεδρεύει μέ τόν πρωθυπουργό, ό οποίος τυπικά καί μόνον έμφανίζεται νά κυβερνά, ένώ στήν ούσία έχουμε νά κάνουμε μέ δυαρχία. Καί τούτο συμβαίνει γιά τυπικούς καί ούσιαστικούς λόγους. Ό Σύριζα δέν έχει τήν πλειοψηφία τής Βουλής. Κυβερνά μέ τίς ψήφους τών ΑΝΕΛ. Έάν έπομένως οί ΑΝΕΛ άποσύρουν τήν έμπιστοσύνη τους ό Σύριζα θά πρέπει νά βρεί άλλον σύμμαχο. Άλλά τέ­τοιος σύμμαχος δέν ύπάρχει. Υπάρχουν μερικοί βου­λευτές τών ΑΝΕΛ, όπως ο Ζουράρις καί ό Παπαχριστόπουλος, ίσως ή Κουντουρά, ίσως ό Δανέλλης καί ϊσως ή Παπακώστα. Σύνολον 5. Ακόμη καί όλοι αύτοί νά έδιναν ψήφο έμπιστοσύνης στόν Σύριζα, μετά τήν άποχώρηση τών ΑΝΕΛ, θά φτάναμε στούς 150 βουλευτές.’Άλλος δέν μπορεί νά βρεθεί. Διότι οί υπόλοιποι βουλευτές του Ποταμιοϋ ξεκαθάρισαν πώς δέχονται μέν τήν Συμφω­νία τών Πρεσπών, άλλά δέν δέχονται νά στηρίξουν μιά κυβέρνηση Σύριζα. 

Έπομένως, παρά τίς συνεχείς διαβεβαιώσεις τού πρωθυπουργού, άπαξ καί ό Καμμένος άποσύρει τήν έμπιστοσύνη του πρός τήν κυβέρνηση ο πρωθυπουρ­γός θά ύποχρεωθεΐ νά πάει σέ πρόωρες έκλογές. Εξάλ­λου οί πολιτικές έντυπώσεις πού θά δημιουργηθοϋν μετά τήν άπόσυρση τής έμπιστοσύνης τού Καμμένου θά είναι τέτοιας έντάσεως, πού δέν θά έπιτρέπουν κοι­νοβουλευτικό έλιγμό, χωρίς νά δίνεται ή έντύπωση μιάς κυβερνήσεως πανικόβλητης καί καταρρέουσας, πού θά έμφανίζεται ώς καρφωμένη στίς καρέκλες τής έξουσίας. Ή ΝΔ, δικαιολογημένα, θά άπαιτήσει άμεσες έκλογές καί τό ϊδιο πλέον θά άπαιτοϋν οί πάντες, κόμματα καί λαός. Όπότε σέ ένα τέτοιο κλίμα οί έκλογές θά είναι άναπόφευκτες. 

Όλα αύτά τά γνωρίζει φυσικά ό κ. Τσίπρας. Καί γιά τόν λόγο αύτό σιωπά όταν μιλάει ό Καμμένος καί μοιά­ζει σάν νά βρίσκεται σέ πολιτική όμηρία. Δέν μοιάζει, βρίσκεται όντως. Καί όχι μόνον αύτό βεβαίως. Ή μακρά συνεργασία τους μάλιστα σέ άποφάσεις όχι καί τό­σο διαυγείς, όπως στό ζήτημα τών τηλεοπτικών άδειών, τών προμηθειών όπλικών συστημάτων, τών διαπραγ­ματεύσεων μέ τόν Ζάεφ έχουν μοιραία δημιουργήσει δεσμούς φιλίας καί συνεργασίας, οί οποίοι είναι πρακτικώς άδύνατον νά σπάσουν, χωρίς νά καταστραφεί ό ένας έκ τών δύο -πιθανότατα καί οί δύο. 

Έπομένως, τό θέαμα τών όργισμένων στελεχών καί τών κυβερνητικών έφημερίδων είναι μάλλον άστείο, έκτός άπό θλιβερό. Καί γιατί θυμώνουν μέ τόν Πάνο πού τά δίνει όλα στίς ΗΠΑ; Ό Σύριζα δέν τά δίνει; Δέν παρέδωσε όλόκληρο τό Δημόσιο, μαζί μέ τά μνημεία του καί τίς έκκλησίες του στό ύπερ-Ταμείο; Δέν έδω­σε ό ίδιος ό πρωθυπουργός τά πάντα στίς ΗΠΑ, μαζί μέ τό άνομα τής Μακεδονίας; Ό Καμμένος τούς μάρανε; 

Όπως μάλλον όρθώς τό είπε ό κ. Λαφαζάνης, αύτοί οί δύο θά πάνε μαζί δεμένοι στόν πάτο. Δυστυχώς ή εύτυχώς ο Σύριζα θά πληρώσει μέ άκριβό τίμημα τή συ­νεργασία του μέ τούς ΑΝΕΛ καί μετεκλογικά θά μετατραπεί μετά βεβαιότητος σέ θέατρο πολεμικών έπιχειρήσεων μεταξύ Φίλη, Παππά καί Τσίπρα, πρός τέρψιν όλων ήμών τών ύπολοίπων. 

Του Απόστολου Διαμαντή 
(ΕΣΤΙΑ-15/10/2018)

Σκοπιανός φασίστας έφτασε μέχρι τον Άγνωστο Στρατιώτη;


ΜΗΠΩΣ Ο ΤΣΟΛΙΑΣ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΡΦΩΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΞΙΦΟΛΟΓΧΗ ΤΟΝ ΓΥΦΤΟΣΚΟΠΙΑΝΟ;;;

Αυτός ο βρομιά­ρης, πώς βρέθηκε δίπλα στον τσολιά μας, στον Άγνωστο Στρατιώτη; Στην μπλούζα του, αποτυπωμένα, τα Μεγάλα Σκόπια. Και μετά μου λένε κάποιοι ότι οι γείτονές μας είναι «Άγιοι» και θέλουν την καλή συνεργασία με τη χώρα μας. Εδώ φτά­νουν να κάνουν προ­κλήσεις στο πιο ιερό σημείο των Ελλήνων.

(ΜΑΚΕΛΕΙΟ-15/10/2018)





O «ευέλικτος» στρατηγός που «έβαλε φωτιά» στο Προσφυγικό














Αξιωματικός με θητεία σε κορυφαίες θέσεις, αλλά και διαφορετικά κομματικά στρατόπεδα, ανάλογα με τη συγκυρία, ο αποπεμφθείς Ανδρέας Ηλιόπουλος

O Ανδρέας Ηλιόπουλος, στρατηγός εν αποστρατεία, κατάφερε να γίνει το πρόσωπο της επικαιρότητας των τελευταίων ημερών με τις καταγγελίες του περί κακοδιαχείρισης κονδυλίων στο Προσφυγικό και να αποπεμφθεί εν τέλει από τη θέση του διευθυντή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων συνοδεία μομφών και υπαινιγμών για πολιτικές σκοπιμότητες από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώνεται πως στη συγκεκριμένη θέση είχε τοποθετηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ (17 Οκτωβρίου 2017) και συγκεκριμένα επί θητείας στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής του Γιάννη Μουζάλα. Τον διατήρησε μέχρι την πρόσφατη οριστική ρήξη τους με ανταλλαγή «πυρών» ο νυν υπουργός Δημήτρης Βίτσας, αν και υπήρχαν σύννεφα στις σχέσεις τους εδώ και καιρό. 

Εμπειρος αξιωματικός, καταδρομέας, έχοντας περάσει απ' όλα τα σχολεία της ειδικότητάς του, κατάφερε να ανελιχθεί στην ιεραρχία των Ενόπλων Δυνάμεων και να διεκδικήσει ακόμη και τη θέση του αρχηγού ΓΕΣ. Κάποιοι του πιστώνουν ως... προσόν και αυτό της προσαρμοστικότητας στην εναλλαγή της εξουσίας από τα πολιτικά κόμματα και των ηγεσιών στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας. Η αλήθεια είναι πως το σπορ αυτό το εξασκούν πολλοί τα τελευταία χρόνια στις Ενοπλες Δυνάμεις, αλλά δεν τα καταφέρνουν όλοι. Ισως αυτός να είναι ο λόγος που οι συριζαίοι σήμερα κατηγορούν τον κ. Ηλιόπουλο για πολιτικές σκοπιμότητες, αν και οι ίδιοι τον τοποθέτησαν απευθείας σε μία δημόσια θέση χωρίς να προηγηθεί διαγωνισμός.

Το αίτημα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ μάλιστα να κληθεί ο κ. Ηλιόπουλος να καταθέσει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής δίνει έναν επιπλέον πολιτικό τόνο στην υπόθεση των καταγγελιών του, όπως άλλωστε και το μέσο που επέλεξε ο πρώην διευθυντής της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων για να καταγγείλει την κακοδιαχείριση και να ζητήσει την παρέμβαση του εισαγγελέα (είναι ταυτισμένο με τη Νέα Δημοκρατία). Κι όμως, επί Νέας Δημοκρατίας, στις κρίσεις των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων του 2009, ο Α. Ηλιόπουλος ως συνταγματάρχης κρίθηκε «διατηρητέος στον αυτό βαθμό», όταν συνταγματάρχες της ίδιας τάξης προήχθησαν στον βαθμό του ταξιάρχου. 

Αυτή η εξέλιξη λέγεται πως ενόχλησε σφόδρα τον καταδρομέα, ο οποίος φέρεται ότι ανήκε στο «γαλάζιο» στρατόπεδο. Πίστευε ο Ανδρέας Ηλιόπουλος, με καταγωγή από το Αίγιο, πως διέθετε όλα τα προσόντα να εξελιχθεί στην ιεραρχία και αδικήθηκε με την παραμονή στον βαθμό του συνταγματάρχη, που επί της ουσίας τον έβαζε στον προθάλαμο της αποστρατείας. Με μία «καταδρομική» επιχείρηση, κατάφερε να αλλάξει στρατόπεδο, όπως φάνηκε τουλάχιστον στη συνέχεια, και με το που ανέλαβε την εξουσία τον Οκτώβριο του 2009 το ΠΑΣΟΚ προσδέθηκε στο άρμα του. Στις επόμενες κρίσεις, που έγιναν επί υπουργίας στο Αμυνας του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο κ. Ηλιόπουλος κατάφερε να ξεπεράσει τον σκόπελο του «διατηρητέου» συνταγματάρχη και να προαχθεί στον βαθμό του ταξιάρχου, ακολουθώντας την τάξη του. 

Ανέλαβε να υπηρετήσει σε κρίσιμες θέσεις, έχοντας την εμπιστοσύνη της ιεραρχίας, και να ανελιχθεί ακόμη περισσότερο (διευθυντής Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ, διευθυντής Γ΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ κ.ά.). Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ. τον βρίσκει αντιστράτηγο και διοικητή της Σχολής Εθνικής Αμυνας. Αν και η θέση αυτή είναι πολύ κρίσιμη, δεν συνηθίζεται να οδηγεί τον κάτοχό της σε περαιτέρω εξέλιξη. Ο Ανδρέας Ηλιόπουλος τα κατάφερε και τον Μάρτιο του 2015 τοποθετήθηκε α΄ υπαρχηγός του ΓΕΣ, ενώ την επόμενη χρονιά διοικητής της ΑΣΔΕΝ, βάζοντας υποψηφιότητα για αρχηγός. Στις κρίσεις του 2017 το όνομά του έπαιζε για την κορυφή της ιεραρχίας του Στρατού Ξηράς. Η έκπληξη έγινε με τον Αλκιβιάδη Στεφανή, νυν α/ΓΕΣ, και πολλοί αντιστράτηγοι, μεταξύ των οποίων και ο Ανδρέας Ηλιόπουλος, οδηγήθηκαν στην αποστρατεία. 

Ο Δημήτρης Βίτσας, ως αναπληρωτής υπουργός Αμυνας, γνώριζε τον Ανδρέα Ηλιόπουλο και κάποιες πληροφορίες τον θέλουν να είναι εκείνος που τον πρότεινε στον Γιάννη Μουζάλα για διευθυντή της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων, καθώς ως ΑΣΔΕΝάρχης είχε συμμετοχή στον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων και στην αντιμετώπιση του Μεταναστευτικού. Κατά άλλες πληροφορίες, άλλο ήταν το «πολιτικό κανάλι» που οδήγησε τον κ. Ηλιόπουλο στη συγκεκριμένη θέση και ο κ. Βίτσας ήταν αυτός που τον αποστράτευσε. Οπως και να έχει, πάντως, ο στρατηγός εν αποστρατεία έφτασε επί ΣΥΡΙΖΑ στην κορυφή της ιεραρχίας του ΓΕΣ και πήρε πολιτική θέση που πολλοί θα ήθελαν, με τριετή μάλιστα θητεία και δικαίωμα ανανέωσης.


Πραγματικό σκάνδαλο ή κίνηση στρατηγικής;

Γιατί ο μέχρι πρότινος διευθυντής της Υπηρεσίας Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων απασφάλισε; Εντόπισε όντως κακοδιαχείριση και την κατήγγειλε μη θέλοντας να εμπλακεί το όνομά του σε κάτι τέτοιο, ή, όπως υπαινίσσονται από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, κατηγορώντας τον για πολιτικές σκοπιμότητες, θέλησε να κάνει ακόμη μία στροφή, εκτιμώντας ενδεχομένως ότι ο χρόνος της κυβέρνησης τελειώνει και η πολιτική κατάσταση θα αλλάξει, για να φορέσει πάλι τη «γαλάζια» φανέλα; Η αλήθεια είναι πως οι Βίτσας και Ηλιόπουλος το τελευταίο διάστημα ήταν στα... μαχαίρια και η σύγκρουσή τους είχε φτάσει στο αποκορύφωμα στα μέσα Σεπτεμβρίου, λίγο πριν από τις καταγγελίες του δεύτερου, που οδήγησαν και στην αποπομπή του.

Κύκλοι του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής συνδέουν τις καταγγελίες του κ. Ηλιόπουλου με αυτές που έχει κάνει και ο στρατηγός Μιχάλης Κωσταράκος περί κακοδιαχείρισης των κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Προσφυγικό. Οπως και τα λεγόμενα του πρώτου, τα οποία ο κ. Βίτσας χαρακτήρισε «ψευδή και αναληθή», έτσι και του δεύτερου έχουν διαψευστεί από την κυβέρνηση με αιχμές σε βάρος των στρατηγών για διασυνδέσεις τους με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ειδικά ο κ. Κωσταράκος έχει ανοίξει μέτωπο με την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και τον Α/ΓΕΕΘΑ, όταν έχει μάλιστα ευεργετηθεί από τον Πάνο Καμμένο. Ορισμένοι τον εμφανίζουν να διεκδικεί θέση στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας και αναρωτιούνται αν έχει επιλέξει τον ίδιο δρόμο και ο Α. Ηλιόπουλος.

(ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-14/10/2018)

ΣΚΟΠΙΑΝΟ: ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ. ΧΟΝΤΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ
















Πως οι σχέσεις στοργής έγιναν σχέσεις οργής στη συγκυβέρνηση με αιχμή το Σκοπιανό - Οι βόμβες Καμμένου, το παιχνίδι των ΗΠΑ και τα δημοσιεύματα με τον τιμοκατάλογο των 2,5 εκατ. δολ. για την ψήφο κάθε βουλευτή.

Η αντίθεση στα μνημόνια και στο λεγόμενο παλιό κομμα­τικό σύστημα ηταν ο κοινός παρονομαστής που έφερε δύο τόσο διαφορετικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝ.ΕΛ., στην ίδια κυβέρνηση. Παρότι η συμμαχία ήταν με συμβατικούς όρους ετερόκλητη, αποδείχθηκε ιδιαιτέ­ρως ανθεκτική. Τσίπρας και Καμμένος διήνυσαν μαζί την περίοδο της διαπραγμάτευσης-αναμέτρησης με το ευρω-ιερατείο, μαζί πραγματοποίησαν τη μεγάλη κυβίστηση το καλοκαίρι του 2015 και μαζί βρέθηκαν, αμφότεροι νικητές, στην εξέδρα τη νύχτα των εκλογών εκείνου του Σεπτεμβρίου. 

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι η σχέση του υπουρ­γού Άμυνας με τον πρωθυπουργό και τους στενούς συνεργάτες του εξελίχθηκε γρήγορα από σχέση αμοιβαίου πολιτικού συμφέροντος σε σχέση πολιτικής εμπιστοσύνης. Παρά την αλλεργία του κομματικού ΣΥΡΙΖΑ για το ιδεολογικό στίγμα των ΑΝ.ΕΛ., το μικρό αυτό κόμμα και ο αρχηγός του αποδείχθηκαν όχι μόνο φερέγγυοι, αλλά και πολύ βολικοί κυβερνητικοί εταίροι. 

Τα σύννεφα άρχισαν να συσσωρεύονται όταν στην κυβερνητική ατζέντα προωθήθηκαν θέματα τα οποία χωρίζουν τους δύο εταίρους. Με τα νομοσχέδια που είχαν αντικείμενο κοινωνικά δικαιώματα βρέθηκε συμβιβασμός: οι ΑΝ.ΕΛ καταψήφιζαν όπου διαφωνούσαν και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία διαμορφωνόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ με προσθήκες από το φιλελεύθερο Κέντρο (Ποτάμι και ΚΙΝΑΛ). 

Τα πράγματα ζόρισαν όταν στην ατζέντα ενεγράφη το Μακε­δονικό. Είναι αληθές ότι και ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Κοτζιάς προσπάθησαν να βρουν έναν τρόπο ρυμούλκησης των ΑΝ.ΕΛ στην πολιτική ενός συμβιβασμού με τα Σκόπια. 0 Πάνος Καμμένος ήταν στη γραμμή «ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγα», αλλά κάποια στιγμή διαφάνηκε ότι ενδεχομένως να έδειχνε κάποια ανοχή αν ο συμβιβασμός ήταν ικανοποιητικός. Όσο, όμως, διαμορφωνόταν το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που οδήγησε στη Συμφωνία των Πρεσπών, το ενδεχόμενο αυτό εξαερώθηκε. Δεν θα μπορούσε να συμβεί και διαφορετικά. Οι ΑΝ.ΕΛ. θα έχαναν τον ιδεολο­γικό - πολιτικό λόγο ύπαρξής τους αν έδειχναν έστω ανοχή στην πολιτική Κοτζιά. Ο Καμμένος, λοιπόν, όχι μόνο εξέφρασε με δυνατή φωνή τη διαφωνία του, αλλά και υπογράμμισε πως αν η Συμφωνία των Πρεσπών σταλεί στη Βουλή προς κύρωση, το κόμμα του θα αποχωρήσει από τα υπουργεία που σήμερα κατέ­χει και θα περάσει στην αντιπολίτευση, μετατρέποντας την κυ­βέρνηση Τσίπρα σε κυβέρνηση μειοψηφίας. 

Το βαλκανικό ΝΑΤΟ και οι βάσεις 

Έτσι, οι Κοτζιάς και Καμμένος, από συνοδοιπόροι εντός της κυβέρνησης, βρέθηκαν να ανταλλάσσουν δημοσίως πυρά. Προ­σπαθώντας να διασώσει την κυβέρνησή του, ο Τσίπρας παρενέβη πυροσβεστικά. Το επιχείρημά του απλό και καταλυτικό: ας περιμένουμε να δούμε εάν θα περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών από τα Σκόπια και μετά βλέπουμε πώς θα κινηθούμε. Έτσι, προέκυψε το ενδοκυβερνητικό μορατόριουμ μέχρι τον ερχόμενο Μάρτιο, οπότε και στο Μαξίμου υπολόγιζαν πως, αν πάνε όλα κανονικά, θα σταλεί η Συμφωνία των Πρεσπών προς κύρωση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Κάπως έτσι είχαν τα πράγματα όταν ο Καμμένος έριξε τις βόμβες του από την Ουάσινγκτον προκαλώντας έντονες αναταράξεις στην Αθήνα. Η πρώτη αφορά την πρότασή του για ένα αμυντικό σύμφωνο μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας, Αλβανίας και ΠΓΔΜ, στο οποίο μελλοντικά θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να προσχωρήσει και η Σερβία. Η δεύτερη είναι η προσφορά στους συνομιλητές του για αμερικανικές βάσεις στη Λάρισα, στον Βόλο και την Αλεξανδρούπολη. 

Το γεγονός ότι ο υπουργός Άμυνας ανέλαβε τέτοια πρωτοβουλία συνδέεται με την ανάγκη του να υπογραμμίζει και να ενισχύει την αυτόνομη πολιτική ύπαρξη και παρου­σία του. Επεδίωξε, λοιπόν, ταυτοχρόνως τρία πράγματα: 

Πρώτον, να στείλει το μήνυμα στους Τσίπρα και Κοτζιά ότι μιλάει ως κυβερνητικός εταίρος με τους Αμερικανούς. Δεύτερον, να δείξει στους ψηφοφόρους του ότι είναι αυτόνομο κόμμα με προτάσεις τις οποίες καταθέτει σε διακρατικό επίπεδο. Τρίτον, να ξεκαθαρίσει στους Αμερικανούς πως όχι μόνο λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντά τους, αλλά και προσφέρει διεξόδους. Όπως ο ίδιος υπογράμμισε, η λογική του μικρού βαλκανικού ΝΑΤΟ είναι να εξυπηρετηθεί η γεωπολιτική σκοπιμότητα του περιορισμού της ρωσικής επιρροής στα Βαλκάνια. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος που οι Δυτικοί πίεσαν την Αθήνα και τα Σκόπια να φτάσουν στη Συμφωνία των Πρεσπών. Ο ίδιος πούλησε την πρότασή του στην ελληνική κοινή γνώμη ως διαζευκτική ως προς τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δηλαδή, αφού υπάρχουν αντιδράσεις και στις δύο άμεσα ενδιαφερόμενες χώρες για τη συμφωνία, ας πεταχτεί στα σκουπίδια και ας λυθεί το γεωπολιτικό πρόβλημα της Δύσης με το αμυντικό σύμφωνο. 



Το plan Β 

Στην πραγματικότητα, η πρόταση Καμμένου έπεσε στο τραπέζι των συνομιλιών του με τους Αμερικανούς ως Σχέδιο Β΄. Για την ακρίβεια, εάν ο Ζόραν Ζάεφ δεν μπορέσει να πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη συνταγματική αναθεώρηση, όπως εδώ και καιρό προεξοφλεί ο Έλληνας υπουργός Άμυνας, τότε να προωθηθεί το αμυντικό σύμφωνο. Αυτός είναι και ο λόγος που στην Ουάσινγκτον άκουσαν χωρίς να του κόψουν τον βήχα. Προφανώς, το Σχέδιο Α’ γι' αυτούς, όπως και για την Αθήνα, είναι να εφαρμοστεί η Συμφωνία των Πρεσπών και η ΠΓΔΜ να ενταχθεί στο ΝΑΤΌ. Εξ' ου και δήλωσαν την υποστήριξή τους στη διαδικασία εφαρμογής της συμφωνίας Και όχι μόνο αυτό. 

Κάνουν ό,τι μπορούν για να το επιτύχουν. Όπως είναι γνωστό, η πρόταση Καμμένου προκάλεσε σε πρώτο χρόνο την ήπια αντίδραση του Μαξίμου, το οποίο δή­λωσε ότι παραμένει προσηλωμένο στη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν θα μπορούσε να πει κάτι διαφορετικό, δεδομένου ότι η διαδικασία στα Σκόπια βρίσκεται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, πάντως, ο Τσίπρας ήταν εν γνώσει της ιδέας Καμμένου και δεν θα είχε αντίρρηση να την εξετάσει αν προ­κύψει ναυάγιο στην ΠΓΔΜ και οι Αμερικανοί αποδεχθούν ως Σχέδιο Β’ το τετραμερές αμυντικό σύμφωνο. 

Θεώρησε, ωστόσο, πως η δημόσια δήλωση του υπουργού Άμυνας ήταν άκαιρη και έδινε την εντύπωση πω; προσπαθεί να τορπιλίσει τις προσπάθειες του Ζάεφ. Δεν έχει άδικο. Αυτή την εικόνα, άλλωστε, ήθελε να περάσει στην ελληνική κοινή γνώμη και ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ, παρότι, όπως προαναφέραμε, η πρότασή του είναι στην πραγματικότητα Σχέδιο Β’ και όχι διαζευκτική ως προς τη συμφωνία. 

Ο Τσίπρας είχε και έναν πρόσθετο λόγο να είναι δυσαρεστημένος. Δεν είναι ό,τι καλύτερο ο υπουργός Άμυνας να κα­ταθέτει πρόταση η οποία δημοσίως αποσκοπεί στον εκτόπισμά της ρωσικής επιρροής από τα Βαλκάνια. Κι αυτό την ώρα που το Μαξίμου προσπαθεί με κάθε τρόπο να οριστικοποιήσει την επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Μόσχα με σκοπό να εξομα­λύνει τις τραυματισμένες από τον Κοτζιά ελληνορωσικές σχέσεις. 

Η ενδοκυβερνητική κρίση 

Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, το Μαξίμου ζήτησε από τον υπουργό Εξωτερικών να αποφύγει οποιοδήποτε σχόλιο για τις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας και να αφήσει τον χειρισμό στον ίδιο τον πρωθυπουργό. Έτσι κι έγινε. Το μόνο που είπε ο Κοτζιάς ήταν παρουσία του Νίκου Παππά. Δήλωσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών πρέπει να μιλάει λίγο για να ακούγεται όποτε μιλάει. Και ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτι­κής έσπευσε να πάρει την πάσα και να πει ότι αυτό ισχύει για όλους τους υπουργούς. Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία, πρόσθεσε ότι η πολιτική στο Μακεδονικό βρίσκεται στην καρδιά της φιλοσοφίας της κυβέρνησης. 

Αν και διαψεύδεται πως μετά τα όσα είπε ο Καμμένος στην Ουάσινγκτον υπήρξε επικοινωνία του με τον Τσίπρα, σύμφω­να με πληροφορίες, υπήρξε και συμφωνήθηκε αυτό που έγραψε ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ στο Twitter του: Πρώτον, ότι την πρόταση την έκανε ως κυβερνητικός εταίρος και όχι ως υπουργός Άμυνας και άρα δεσμεύει αυτόν και όχι την κυ­βέρνηση. Δεύτερον, ότι δεν την είχε συζητήσει με τον πρωθυπουργό, προσθέτοντας με σημασία ότι δεν έχουν αλλάξει τα μεταξύ τους συμφωνηθέντα (για το μορατόριουμ). Τρίτον, ότι οι αμερικανικές βάσεις ήδη λειτουργούν. Η νέα διευθέτηση μεταξύ Τσίπρα και Καμμένου έγινε αφού μετά την αρχική αμηχανία και την ήπια αντίδραση του Μαξίμου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ άνοιξαν πυρ εναντίον του υπουργού Άμυνας. Την αρχή έκανε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτε­ρικών Γιώργος Κατρούγκαλος, ο οποίος δήλωσε πως δεν υπάρχει Σχέδιο Β’. Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν και άλλα κυβερνητικά στελέχη, χωρίς να λείπουν και δηλώσεις που έριξαν λάδι στη φωτιά. 

Ο Καμμένος δεν επιδιώκει να προκαλέσει ρήξη με το Μαξίμου, αλλά από την άλλη θέλει να δείξει ότι εννοεί όσα έχει πει για το Μακεδονικό. Έχει συνειδητοποιήσει ότι από αυτό το ζήτημα θα εξαρτηθεί η κοινοβουλευτική επιβίωση του κόμματός του. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να υποταχθεί στις σκοπιμότητες της κυβέρνησης έτσι όπως τις ορίζει ο Τσίπρας. H προ ημερών δήλωση του εκπροσώπου των ΑΝ.ΕΛ Θόδωρου Τοσουνίδη όπ αν η ΝΔ δεσμευτεί πως δεν θα παραχωρήσει το όνομα «Μακεδονία» οι ΑΝ.ΕΛ. μπορούν να υπερψηφίσουν μια πρόταση δυσπιστίας ενα­ντίον της κυβέρνησης Τσίπρα το επιβεβαιώνει. Ο Τοσουνίδης αναφερόταν, βεβαίως, στην περίπτωση που η Συμφω­νία των Πρεσπών περάσει από τα Σκόπια και σταλεί προς κύρωση στην Ελληνική Βουλή. Σύμφωνα με πληροφορίες, η δήλωση εκείνη δεν ήταν τυχαία. Ήταν μια έμμεση προ­ειδοποίηση του Καμμένου προς το Μαξίμου για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Από θεσμικής απόψεως, όταν δη­λώνει κάτι ο εκπρόσωπος ενός κόμματος αυτή είναι η θέση του αρχηγού, εκτός κι αν ο αρχηγός τον διορθώσει. Ο Καμμένος, όμως, δεν τον διόρθωσε. Υπό το βάρος και των εσωτερικών αναδράσεων, ο Τοσουνίδης έδωσε κάποιες εξηγήσεις για να κλείσει το θέμα. Το μήνυμα, πάντως, είχε σταλεί χωρίς να είναι σαφές αν σε μια τέτοια περίπτωση οι βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ θα παραμείνουν σε κοινή γραμμή. 

Το ζήτημα θα αποκτήσει πραγματική πολιτική υπόστα­ση αν ο Ζάεφ βρει τους 80 βουλευτές και μέσα στον Νοέμ­βριο περάσει τη συνταγματική αναθεώρηση. Τότε, το μπαλάκι θα περάσει στο ελληνικό γήπεδο. Ο Τσίπρας δεν μπορεί να καθυστερήσει την αποστολή της Συμφωνίας των Πρεσπών προς κύρωση στη Βουλή μέχρι τον Μάρτιο. Αυτό σημαίνει ότι η ώρα της αλήθειας για τους δύο κυβερνητικούς εταίρους θα έρθει πολύ πιο νωρίς απ’ όσο υπολόγιζαν. 

Θα ήταν πολιτικά αυτοκτονικό αν ο Καμμένος δεν απέ­συρε το κόμμα του από τη συμπολίτευση, όπως έχει δε­σμευτεί δημοσίως. Αν, όμως, οι ΑΝ.ΕΛ περάσουν στην αντιπολίτευση, η κυβέρνηση Τσίπρα θα μετατραπεί σε κυβέρνηση μειοψηφίας. Ο Μητσοτάκης δεν θα έχει πολι­τικά άλλη επιλογή από το να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας. Για να ανατραπεί η κυβέρνηση, όμως, η πρόταση δυσπι­στίας πρέπει να συγκεντρώσει 151 βουλευτικές ψήφους. Αν, π.χ, οι ΑΝ.ΕΛ δεν εμφανιστούν ή επιλέξουν το λευκό, η κυβέρνηση θα εξασφαλίσει παράταση ζωής μέχρι τον Μάιο, οπότε και σχεδιάζει να κάνει τριπλές εκλογές. 

Αν επιλέξει αυτή τη στάση, ο Καμμένος θα εδραιωθεί ως συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σε μια εποχή που τον ανέχονται ολοένα λιγότερο. Επιπροσθέτως θα είναι ασυνεπής προς τους ψηφοφόρους του, οι οποίοι είναι πλήρως αντίθετοι με την προωθούμενη λύση του Μακεδο­νικού. Με άλλα λόγια, αν οι εξελίξεις λάβουν αυτή την τροπή, ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ. και οι βουλευτές του θα βρεθούν σε δίλημμα: ή να συμπράξουν στην ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα ή να βάλουν νερό στη δέσμευσή τους πως θα κάνουν ό,τι μπορούν για να μην περάσει και τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία των Πρεσπών. 

Του Σταύρου Λυγερού 
(ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ-14/10/2018) 

5η στον «δείκτη μιζέριας» παγκοσμίως η Ελλάδα το 2018. Που θα βρεθούμε το 2019;














Να πού οδηγούν την Ελλάδα. Θα τους αφήσεις; 

Ένας κατήφορος χωρίς φρένο για το κράτος, ένα μαρτύριο του Σισύφου για τον Ελληνικό λαό, είναι οι πολιτικές τις οποίες επέλεξαν, επέβαλαν και εφαρμόζουν οι πολιτικές ελίτ στην Πατρίδα μας. Η χώρα κατρακυλά μέρα με την ημέρα βαθύτερα στην διεθνή απαξίωση και στην μιζέρια. 

Η Ελλάδα βρίσκεται για άλλη μια χρονιά στις πρώτες θέσεις της λίστας των πιο εξα­θλιωμένων χωρών του Bloomberg. Με βάση τον ετήσιο «Δείκτη Μιζέριας» του Bloomberg, ο οποίος απαρτίζεται από 65 χώρες και μετρά τον βαθμό εξαθλίωσής τους συνδυάζοντας τις εκτιμήσεις για τον πληθωρισμό και την ανεργία. 

ΤΟ 2017 η Ελλάδα κατατάσσεται στην 4η θέση μετά την Βενεζουέλα, την Νότιο Αφρική και την Αργεντινή. Πρώτη στην λίστα ήταν η Βενεζουέλα, το κράτος-υπόδειγμα του Αλέξη Τσίπρα και των μαθητευόμενων μάγων του, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, και με απόσταση, αφού συγκέντρωσε 499,7 μονάδες, ενώ η Ν. Αφρική που την ακολουθούσε, άλλη μια χώρα η οποία γνωρίζει τα καλά της πλουτοκρατο-κομμουνιστικής επανάστασης η οποία έριξε την χώρα από υπόδειγμα ανάπτυξης σε πλούσιο καθ’ όλα, πλην εξαθλιωμένο και αλληλοσπαρασσόμενο κράτος, συγκέντρωσε 32,2 μονάδες. Η Ελλάδα «κατάφερε» τις 23,2 μονάδες και ήρθε στην 4η θέση, θέση στην οποία βρισκόταν και την περασμένη χρονιά, με 22,7 μονάδες, με την Τουρκία να ακολουθεί με 19,8 μονάδες. 

Για το 2017 αξίζει να σημειωθεί ότι άλμα προς τα άνω στην βαθμίδα μιζέριας, πραγματοποίησε η Πολωνία, των «κακών» και «ακραίων» Εθνικιστών, η οποία από την 45η θέση ανέβηκε στην 28η θέση της λίστας! 

Απόδειξη για το αδιέξοδο της πολιτικής των μνημονίων και της υποταγής στους διεθνείς τοκογλύφους, η οποία όμως επιλέγεται συστηματικά από «Αριστερούς» και «Δεξιούς», είναι η σύγκριση με το άμεσο παρελθόν. Σύγκριση η οποία επιβεβαιώνει ότι με τις πολιτικές των συστημικών κομμάτων, η ελληνική οικονομία και η μιζέρια του Ελληνικού λαού, καταβαραθρώνονται συνεχώς. Κι ας αδιαφορούν οι κυβερνώντες, γιατί προφανώς είναι πολλά τα ανταποδοτικά οφέλη της καρέκλας τους. 

Πέντε χρόνια πίσω, το 2012. Στην λίστα με τον «Δείκτη Μιζέριας» που ανακοίνωσε το περιοδικό Economist, η Ελλάδα κατελάμβανε την 13η θέση μεταξύ 92 χωρών, με τα Σκόπια στην πρώτη θέση, ενώ ακολουθούσαν οι Βενεζουέλα, Ιράν, Νότιος Αφρική και Ισπανία. 


Και να που φθάνουμε στο σωτήριο έτος 2018, και η Ελλάδα όλο βγαίνει από το τούνελ, όπως διατείνονται οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αλλά όλο εκεί μένει. 

Το περίφημο «τέλος των μνημονίων» μπο­ρεί να έχει αντίκρισμα σε σανό για τις ανόη­τες μάζες που ξημεροβραδιάζονται μπροστά στα χαζοκούτια, και για τους βολεμένους από το καθεστώς σε θέσεις συμβασιούχων και ΜΚΟ, αλλά για τους οικονομολόγους, τα ψεύδη του Τσίπρα και του συναφιού του, σημαίνουν το απολύτως τίποτε, και δεν βλέπουν ούτε καν στους αριθμούς, πολλώ δε μάλλον στην πραγματική Οικονομία, κάποια βελτίωση των προοπτικών της Ελλάδος, υπό τις παρούσες συνθήκες. 

Παρά τις φανφάρες, η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στις πρώτες θέσεις και με τις πιο δυσοίωνες προοπτικές για το 2018, στο «Misery Index», και καταλαμβάνει μαζί με την Τουρκία την πέμπτη θέση μεταξύ 66 χωρών, με 20,6 μονάδες. Στην περσινή κατάταξη ήταν στην έκτη θέση, με τον «δείκτη μιζέριας» να είναι ωστόσο υψηλότερος, στις 22,7 μονάδες. 


Η αρνητική πρωτιά ανήκει και πάλι στον σοσιαλιστικό παράδεισο της Βενεζουέλα. Η οικονομική κατάρρευση, όχι βεβαίως χωρίς την συνδρομή των τοκογλύφων προς χάρην των πετρελαίων, έχει οδηγήσει σε ακραία κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση. Εκεί όπου οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια και την Ελλάδα ο Τσίπρας και οι ιδεοληπτικοί μέντορές του. 

Για τούτη την χρονιά ο «δείκτης μιζέριας» στον παράδεισο του Μαδούρο, σκαρφάλωσε στις 1872 μονάδες. Μάλιστα οι οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πληθωρισμός στην Βενεζουέλα θα εκτιναχθεί φέτος στο 1.864%. Ακολουθούν η Νότιος Αφρική, με τον δείκτη στις 33,1 μονάδες, και η Αργεντινή (27,1). 

Στην ανάλυση του Bloomberg σημειώνεται ότι η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια οικονομία φέτος είναι οι αυξανόμενες τιμές, και οι πλέον ευοίωνες προοπτικές καταγράφονται για την Ταϋλάνδη και την Σιγκαπούρη. 


(ΕΜΠΡΟΣ-13/10/2018)

Ένας αληθινός ήρωας












ΣΗΜΕΡΑ συμπληρώνονται 114 χρόνια από τη 13η Οκτω­βρίου 1904, ημέρα που ο Παύ­λος Μελάς άφηνε την τελευ­ταία του πνοή στη Μακεδονία που λάτρεψε. Νεαρός ανθυπολοχαγός, άφησε την οικογένεια του και έτρεξε εθελοντικά για να οργανώσει τον Μακεδονι­κό Αγώνα υπό τη σκέπη του μητροπολίτου Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη. 

Ο Μελάς πραγματοποίησε τρεις πορείες προς τη Μακεδο­νία: τον Φεβρουάριο, τον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του 1904. Η τελευταία ήταν μοιραία, αφού, έπειτα από προδοσία των Βουλ­γάρων, έπεσε σε τουρκική ενέδρα και δολοφονήθηκε. Όσοι δεν έχετε ακούσει ψάξτε στο δι­αδίκτυο να βρείτε το εμβατή­ριο σε μουσική Γιάννη Σπανού, αλλά και το ποίημα του Κωστή Παλαμά, τα αφιερωμένα στον Παύλο Μελά. 

Αν δεν τα βρείτε, ακούστε τους ύμνους στον Ζακ. Το ίδιο είναι... 

Χρήστος Μπολώσης 
[ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ(ΡΙΠΕΣ)-13/10/2018]

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΑΠΟ 15 ΣΕΠ. 2010

ΠΑΡΟΝΤΕΣ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Photobucket
 
Support : ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ | ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Copyright © 2013. ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ - All Rights Reserved
Template Created by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ Published by ΦΟΡΑ ΠΑΡΤΙΔΑ
Proudly powered by Blogger