Προφανώς το σημαντικότερα και τα κρίσιμα είναι εκείνα που δεν ακούστηκαν. Εκείνα, δηλαδή, που κρατήθηκαν μυστικά και απόρρητα. Αρκούν, ωστόσο, και εκείνα που ειπώθηκαν από τον Τούρκο πρωθυπουργό μετά τη χθεσινή συνάντηση με τον Έλληνα ομόλογό του για να καταδείξουν την υποκρισία, τη δολιότητα και την επεκτατική βουλιμία της Άγκυρας. Αλλά και για να αποδείξουν πως δεν μπορεί να υπάρχει εφησυχασμός σε ό,τι αφορά τις μεθοδεύσεις της Άγκυρας στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο όταν αναφέρεται στην ΑΟΖ. Ούτε για όσα απεργάζεται σε βάρος της Θράκης όταν μιλά για τους ομοεθνείς της. Ούτε βέβαια για όσα επιχειρεί στο Κυπριακό όταν θυμάται ξαφνικά τον ρόλο των εγγυητριών δυνάμεων...
Αναφερόμενος χθες στο Κυπριακό, μπροστά στον Έλληνα ομόλογό του, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν θέλησε να υπογραμμίσει πως «η Ελλάδα και η Τουρκία, ως εγγυήτριες χώρες, πρέπει να κάνουν αυτό που τους αναλογεί για να φτάσουμε σε λύση» θα ήταν, βέβαια, ευχής έργον εάν ο Τούρκος εννοούσε αυτά που έλεγε. Διότι αυτά που υποχρεούται η Τουρκία, τόσο κατά τον Καταστατικό Χάρτη των Η.Ε. όσο και κατά τις Συμφωνίες που εγκαθίδρυσαν την Κυπριακή Δημοκρατία, είναι ένα και μόνο. Να πάρει τον «Αττίλα» και τους άποικους της Ανατολίας και να φύγει από την Κύπρο.
Ας μη μας εμπαίζει, λοιπόν, και από πάνω ο Τούρκος πρωθυπουργός: Οι εγγυήτριες χώρες «η Ελλάδα, η Τουρκία και η Αγγλία» υπογράφοντας τις Συνθήκες της Ζυρίχης εγγυήθηκαν την εφαρμογή του συγκεκριμένου εκείνου καθεστώτος. Δεσμεύτηκαν να αποτρέψουν κάθε κίνηση που θα απέβλεπε είτε στην ένωση του νησιού με την Ελλάδα είτε στη διχοτόμηση του. Δεσμεύτηκαν, ταυτόχρονα, να εργαστούν για την επαναφορά των πραγμάτων στην «προτέραν κατάσταση», εάν μεσολαβούσε οιοδήποτε ανατροπή του καθεστώτος εκείνου. Αυτό, μάλιστα, ανέφερε και το τελεσίγραφο της Άγκυρας προς τον Έλληνα πρέσβη, το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, την ώρα που ξεκινούσε η απόβαση του «Αττίλα». Ότι δηλαδή η Τουρκία επεμβαίνει για την αποκατάσταση του καθεστώτος της Ζυρίχης. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά αμφιβολία για τις υποχρεώσεις των λεγόμενων εγγυητριών δυνάμεων. Εγγυήθηκαν να αποτρέψουν την ένωση και τη διχοτόμηση, εγγυήθηκαν ένα συγκεκριμένο καθεστώς, εγγυήθηκαν να εργαστούν για να επαναφέρουν τα πράγματα στην «προτέραν κατάσταση».
Είναι, κατά συνέπεια, αυτονόητο και ξεκάθαρο αυτό που αναλογεί σε καθεμία από αυτές. Και προφανώς δεν έχει το δικαίωμα η Τουρκία ούτε να μεθοδεύει ούτε να διαβουλεύεται ούτε να σχεδιάζει οτιδήποτε άλλο. Από τη στιγμή που δεν ανταποκρίνεται στις εγγυήσεις που ανέλαβε, από τη στιγμή προπάντων που κινείται ενάντια σε όσα εγγυήθηκε, είναι αυτονόητο πως γίνεται έκπτωτη. Δεν μπορεί ούτε καν να παριστάνει την εγγυήτρια. Δεν μπορεί, προπάντων, να επιζητά τη συνέχιση ενός ρόλου που καταπάτησε για να προάγει τους αντίθετους ακριβώς σκοπούς.
Είναι, όμως, φανερό πως, επαναφέροντας το περί εγγυητριών δυνάμεων, ο Τούρκος πρωθυπουργός κάτι άλλο έχει στον νου του. Επιχειρεί, κατ' αρχάς, να ωραιοποιήσει και να νομιμοποιήσει τον πραγματικό ρόλο της χώρας του ως δύναμης εισβολής και κατοχής. Επιχειρεί να συγκαλύψει τα εγκλήματα του εποικισμού και της εθνοκάθαρσης που συντελούνται στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη. Επιχειρεί να απαλλάξει τη χώρα του από το αυταπόδεικτα εγκλήματα πολέμου. Επιχειρεί να δημιουργήσει την εντύπωση πως η μόνη ευθύνη που έχει η χώρα του είναι εκείνη της εγγυήτριας.
Πέρα από όλα αυτά, όμως, είναι προφανές κάτι ακόμη, πολύ σοβαρότερο: Ότι η Τουρκία, αναδεικνύοντας τον ρόλο της ως εγγυήτρια χώρα, κάτι σχεδιάζει για το αμέσως επόμενο διάστημα. Μεθοδεύει, προφανώς, κάποια τριμερή η τετραμερή διάσκεψη. Απεργάζεται «για πολλούς και προφανείς λόγους» σχέδιο άμεσης κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν είναι, άλλωστε, καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός, στη συνέντευξη του στη ΝΕΤ, προσπάθησε να επαναφέρει εμμέσως πλην σαφώς το Σχέδιο Ανάν και τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν τότε. Γεγονός που αποκαλύπτει πόσο υποχθόνια, πόσο καταχθόνια, πόσο δόλια, εξακολουθεί να σκέφτεται, να σχεδιάζει και να μιλά.
Του ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
(Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΡΙΟ-05/03/2013)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις ή υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.